ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา ติก, ติก-, ติณ,ติณ-, ติระ, ติละ
ว. ฝ่ายมารดา, ของมารดา. (ป.).
ติ-กะ
[ติกะ-] (แบบ) น. หมวด ๓ คือ ที่รวมวัตถุหรือธรรมะอย่างละ ๓. (ป.).
น. ที่ใกล้, บริเวณ. ว. ใกล้, แทบ, เกือบ. (ป., ส.).
[ติด-] (แบบ) ว. มีรสขม. (ป.).
[อุปะปาติกะ, อุบปะปาติกะ] น. ผู้เกิดผุดขึ้นโดยไม่ต้องอาศัยพ่อแม่ อาศัยอดีตกรรม ได้แก่เทวดา พรหม สัตว์นรก เปรต อสุรกาย, โอปปาติกะ ก็เรียก. (ป. อุปปาติก, โอปปาติก).
ติด-ติ-กะ
อุ-ปะ-ปา-ติ-กะ
อุบ-ปะ-ปา-ติ-กะ
[-มัดติกะ-] ว. สงสัย, ไม่แน่ใจ, ลังเล. (ป.).
[สานติกะ-] ว. ที่กำจัดเสนียดจัญไร. (ส.).
[สาติกะ-] น. เสื้อ, เสื้อคลุม; ผ้า. (ป.; ส. ศาฏิกา).