ตัวกรองผลการค้นหา
หรือคุณกำลังค้นหา put on, occupy, rule, สำรวม
ครอง
หมายถึง[คฺรอง] ก. ปกครองรักษาโดยความเป็นใหญ่ เช่น ครองเมือง; ดำรงไว้, รักษาไว้, เช่น ครองสิกขา ครองชีพ ครองตัว; นุ่งห่ม (ใช้แก่นักบวช) เช่น ครองจีวร ครองผ้า; ถือสิทธิเป็นเจ้าของ เช่น เอาไปครองเสียหลายวัน.
อ่านว่าคฺรอง
ภาษาเกาหลี다스리다, 통치하다. 지배하
ภาษาจีน治
ภาษาจีน治理
ภาษาจีน统治
ภาษาจีน管辖
ภาษาจีน; 维持
ภาษาจีน保持
ภาษาจีน把持
put on
แปลว่าครอง
occupy