ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา พี้, crap, excrement, excretion, feces, poo, jobby, shit, defecate
อุจจาระ, ขี้, อึ
N
อุจจาระ, ขี้, มูล, ของเสียจากร่างกาย
ของเสียที่ร่างกายขับถ่ายออกมา, ขี้, อุจจาระ, สิ่งที่ร่างกายขับถ่ายออกมา
อุจจาระ, ขี้, มูล, ของเสีย
ขี้, อึ, อุจจาระ
SL
อุจจาระ, มูล, ขี้
ขี้
V
ทำไมเพื่อนแกขี้นานจัง คนอื่นเขารออยู่นะโว้ย
ขับถ่ายของเสียหรือกากอาหารจากร่างกายออกมาทางทวารหนัก
พี่มันไม่กล้าเช็ดขี้ที่ก้นของน้องตัวเอง
กากอาหารที่ร่างกายไม่ต้องการแล้วขับถ่ายออกทางทวารหนัก
อึ
ขี้, อุจจาระ
[กะหฺรีด] น. อาหารเก่า, คูถ, อุจจาระ, ขี้, เช่น หนึ่งน้ำมูตรกรีส ฤๅเกียจฤๅกีด คำคนติฉิน. (สรรพสิทธิ์). (ป.; ส. กรีษ); (แบบ) มาตราวัดความยาวเท่ากับ ๑ เส้น ๑๑ วา ๑ ศอก หรือ ๑๒๕ ศอก, ความจุเท่ากับ ๔ อัมพณะ คือ ประมาณ ๔๔ ทะนาน. (ลิปิ). (ป. กรีส; ส. กรฺษ).
ก. กิริยาที่ถ่ายกากอาหารออกทางทวารหนัก, ถ่ายอุจจาระ, ราชาศัพท์ว่า ลงพระบังคนหนัก. น. กากอาหารที่ร่างกายไม่ต้องการแล้วขับถ่ายออกทางทวารหนัก, อุจจาระ, สิ่งที่ร่างกายขับถ่ายออกมาเกรอะกรังอยู่ เช่น ขี้ไคล ขี้รังแค ขี้หู ขี้ตา, โดยปริยายหมายความถึงสิ่งที่ไม่ต้องการ เช่น ขี้ตะกั่ว, เศษหรือกากที่ออกมาจากสิ่งนั้น ๆ เช่น ขี้กบ ขี้เลื่อย. ว. ใช้ประกอบหน้าคำที่แสดงความหมายในทางที่ไม่ดี เช่น ขี้เกียจ ขี้เหนียว, หรือมักเป็นเช่นนั้น เช่น ขี้หัวเราะ ขี้ขอ.