ขย,ขย-
[ขะยะ-] (แบบ) น. ความสิ้นไป, ความเสื่อมไป, โดยมากใช้ในสมาส เช่น ขยธรรม อาสวักขยญาณ, ถ้าใช้โดด ๆ หรือเป็นคำท้ายสมาส เป็น ขัย เช่น อายุขัย. (ป.).
ผลการค้นหา
ประเภทการค้นหา
คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ขย,ขย-"
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ตัวกรองผลการค้นหา
ค้นเจอ 7 รายการ