ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
กรรมที่สงฆ์ทำแก่ภิกษุที่จะพึงขับไล่ (ป. ปพฺพาชนียกมฺม).
บับ - พา - ชะ - นี - ยะ - กำ
น. ข้อ, ปล้อง, ปม, เล่ม, หมวด, ตอน. (ป. ปพฺพ).
[บับพะชา] น. บรรพชา, การบวช. (ป. ปพฺพชฺชา).
[บับพะชิด] น. บรรพชิต, นักบวช, ผู้บวช. (ป. ปพฺพชิต).
[บับพาด] (แบบ) ก. ขับไล่ เช่น พระสญชัยยินราษฎร์ แกล้งบัพพาชกูไกล. (ม. คำหลวง วนปเวสน์). (ป. ปพฺพาช).
[บับพาด] (แบบ) น. การขับไล่. (ป. ปพฺพาชน).
[บับพาชะนียะกำ] น. กรรมที่สงฆ์ทำแก่ภิกษุที่จะพึงขับไล่, พิธีขับไล่บุคคลที่พึงขับไล่. (ป. ปพฺพาชนียกมฺม).
ข้อนิ้วมือ
ร่างกาย
ปม, โนด [ไฟฟ้าสื่อสาร]; บัพ, จุดต่อ, ปม, ข้อ [คอมพิวเตอร์]; สถานีเชื่อมโยง [เทคโนโลยีสารสนเทศ]; สัญญาณรบกวน [ไฟฟ้าสื่อสาร]
บับ-พะ-ชา
บับ-พะ-ชิด
บับ-พาด