ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ผู้มีเวร; ข้าศึก. (ส. ไวรินฺ; ป. เวรี).
เท้า
V
เขาเดินตรงไปที่โต๊ะสิบเวรสิบเวรแล้วเท้าคาง
ใช้มือและส่วนแขนยันไว้
เข้าเวร
ผมต้องรีบไปเข้าเวรที่สถานีให้ทันเวลา
อยู่รักษาหน้าที่ตามเวรที่กะกันไว้
เวรสนองเวร, กรรมสนองกรรม, เช่นทำแกเขาอย่างไร ตนหรือลูกหลานก็อาจจะถูกทำในทำนองเดียวกันอย่างนั้นบ้างเป็นกงกำกงเกวียน
มักเห็นใช้ผิดเป็น [[กงกำกงเกวียน]]
น. คนจองเวรกัน, ศัตรู. (ป.; ส. ไวรี).
เจ้ากรรมนายเวร
N
พุทธศาสนิกชนเชื่อว่าผู้ที่ตกระกำลำบากในปัจจุบันคือผู้ที่กำลังใช้หนี้ต่อเจ้ากรรมนายเวร
บุคคลผู้เคยมีกรรมมีเวรแก่กัน
孽
[niè]
造孽
[zào niè]
ตอนหลัง
ADV
ใครมาตอนหลัง ก็จะไม่ได้เข้าพบแพทย์เพราะแพทย์ออกเวรไปแล้ว
ภายหลังจากเวลานั้น
อดีตชาติ
เขาต้องทุกข์ทรมานเช่นนี้อาจเป็นเพราะเวรกรรมในอดีตชาติ
การผลัดเปลี่ยน
การตีระฆังลั่นฆ้องทุก 3 ชั่วโมง เป็นสัญญาณการผลัดเปลี่ยนเวรยาม
การผลัดกันประจำหน้าที่ เช่น การผลัดเปลี่ยนเวรยาม
ผลัด
เราต้องผลัดเวรกันเฝ้าตู้เก็บเงิน
เปลี่ยนกันประจำหน้าที่