ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
คนขี้เกียจ (คำโบราณ), คนไม่เอาไหน, คนไม่ยอมทำงานการ
N
คนหยาบคาย (คำหยาบ), คนขี้เกียจ, คนไม่เรียบร้อย, คนหยาบคาย, คนเฟอะฟะ
โงเง
V
เปิดเทอมวันแรกเด็กน้อยก็เดินโงเงไปห้องน้ำด้วยความขี้เกียจ
อาการที่ลุกขึ้นนั่งหรือยืนโงกเงกของคนที่มึนงงหรือเพิ่งตื่นนอนใหม่
แน่ๆ
ADV
ถ้าเธอยังขี้เกียจอยู่อย่างนี้ มีหวังสอบตกแน่ๆ
อย่างจริงแท้, อย่างเที่ยงแท้
[มนทะ-] น. ดาวพระเสาร์. ว. เฉื่อย,ช้า; อ่อนแอ; โง่เขลา; ขี้เกียจ. (ป., ส.).
[คฺร้าน] ว. มีความรู้สึกไม่อยากจะทำหรือคิดหรือไม่อยากแสดงอาการใด ๆ, ตามปรกติเมื่อใช้พูดมักมีคำ ขี้ ประกอบหน้า เช่น ขี้คร้าน และมักใช้เข้าคู่กับคำ เกียจ เป็น เกียจคร้าน ขี้เกียจขี้คร้าน หมายความว่า ไม่อยากทำงาน.
싫다
[ชิล-ทา]
만약 싫지 않으시면 [มัน-ยัก ชิล-ชิ อา-นือ-ชิ-มยอน] แปลว่า ถ้าไม่รักเกียจ
คนมีระเบียบ
น้องสาวแสนขี้เกียจอย่างเธอน่ะหรือจะไปอยู่กับคนมีระเบียบที่บ้านใหญ่ได้
เกกมะเหรก
คนที่ขี้เกียจ อู้งาน หรือไม่ยอมทำงานอะไรเลย สุดท้ายก็กลายเป็นคนเกกมะเหรก
[บอรมมะ-] ว. อย่างยิ่ง, ที่สุด, (มักใช้นำหน้าคำที่เกี่ยวกับพระพุทธเจ้า พระเจ้าแผ่นดิน และพระอัครมเหสี เป็นต้น เพื่อแสดงพระเกียรติยศยิ่งใหญ่) เช่น บรมศาสดา บรมบพิตร บรมราชินี บรมมหาราชวัง. (ป., ส. ปรม); (ปาก) อย่างที่สุด เช่น ขี้เกียจบรม บรมขี้เกียจ.
คำคมแก้จน ออมเงิน