คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "อัน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 358 รายการ

อันตรา

[อันตะรา] นิ. ระหว่าง. (ป.).

อันตราย

[อันตะราย] น. เหตุที่อาจทำให้ถึงแก่ความตายหรือพินาศ. (ป., ส. อนฺตราย ว่า อุปสรรคหรือภัยอันมาในระหว่าง).

อันตรายิกธรรม

[-ยิกะทำ] น. “ธรรมที่ทำอันตราย” หมายถึง เหตุขัดขวาง เช่น เหตุขัดขวางการอุปสมบท มีอายุไม่ครบ ๒๐ ปีบริบูรณ์ หรือเป็นโรคเรื้อนเป็นต้น. (ป. อนฺตรายิกธมฺม).

อันตลิกขะ

[อันตะลิกขะ] น. ท้องฟ้า, กลางหาว. (ป.; ส. อนฺตริกฺษ).

อันติกะ

น. ที่ใกล้, บริเวณ. ว. ใกล้, แทบ, เกือบ. (ป., ส.).

อันติม,อันติม-,อันติมะ

[อันติมะ-] ว. สุดท้าย, สูงสุด, เช่น ความจริงอันติมะ คือ ความจริงสุดท้าย ความจริงสูงสุด. (ป.; อ. ultimate).

อันติมสัจ

[-มะสัด] (ปรัชญา) น. ความจริงขั้นสุดท้าย, ความจริงขั้นสูงสุด.

อันเต,อันโต

คำใช้เป็นส่วนหน้าสมาส หมายความว่า ภายใน.

อันเตบุระ,อันเตปุระ

น. ภายในราชสำนัก, ภายในวัง. (ป.; ส. อนฺตปุร).

อันเตบุริก,อันเตปุริก

น. ข้าราชการในราชสำนัก. (ป.).

อันเตบุริกา,อันเตปุริกา

น. นางในราชสำนัก. (ป.).

อันเตวาสิก

น. “ชนผู้อยู่ในภายใน” หมายถึง ศิษย์ที่อยู่ในปกครองหรือที่อาศัยอยู่กับอาจารย์ จะเป็นบรรพชิตหรือคฤหัสถ์ก็ได้, คู่กับ อาจารย์. (ป.).