ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หิน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 403 รายการ

marble

หินอ่อน

N
 EN-TH Dictionary

ขี้หินแฮ

หินลูกรัง

ขี้ - หิน - แฮ
 ภาษาอีสาน

กรวด

หินแฮ่

กรวด
 ภาษาอีสาน

ศิลา

หิน ผา (ส).
 ภาษาอีสาน

หิน

น. ของแข็งที่ประกอบด้วยแร่ชนิดเดียวหรือหลายชนิดรวมตัวกันอยู่ตามธรรมชาติ.
 พจนานุกรมไทย

หิน

(ปาก) ว. ยากมาก เช่น ข้อสอบหิน, เข้มงวดมาก เช่น ครูคนนี้หิน, เหี้ยมมาก, แข็งมาก, เช่น เขาเป็นคนใจหิน.
 พจนานุกรมไทย

หิน

ก. หัน, ผัน หรือ ผิน ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

หิน,หิน,หิน-

[หิน, หินนะ-] ว. เลว, ทราม, ตํ่าช้า, ใช้ว่า หืน ก็มี เช่น โหดหืน. (ป., ส. หีน).
 พจนานุกรมไทย

หินงอก

น. คราบหินปูนที่ทับถมงอกจากพื้นถ้ำขึ้นไปหาเพดานถํ้า.
 พจนานุกรมไทย

หินชนวน

น. ชื่อหินชนิดหนึ่งเป็นแผ่นบาง ๆ ซ้อนติดกัน เนื้อแน่นและละเอียด มีสีต่าง ๆ กัน ตั้งแต่สีเทาไปจนถึงสีเทาแก่ และสีดำ สีน้ำเงิน ที่มีสีแดง สีเขียว สีม่วง ก็มี.
 พจนานุกรมไทย

หินชั้น

น. หินที่เกิดจากการทับถมของตะกอนที่เกิดจากหินอัคนีหรือหินแปรที่ผุพังแตกสลายหรือการตกตะกอนทางเคมี รวมทั้งตะกอนที่เกิดจากการสะสมของซากดึกดำบรรพ์ มีลักษณะของการเรียงตัวเป็นชั้น ๆ, หินตะกอน ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

หินชาติ

[หินนะชาด] ว. มีกำเนิดตํ่า, เมื่อใช้เข้าคู่กับคำ ทมิฬ เป็น ทมิฬหินชาติ หมายความว่า โหดเหี้ยม เช่น ใจทมิฬหินชาติ.
 พจนานุกรมไทย