ผลการค้นหา

หวี* *หวี *หวี*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หวี"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 108 รายการ

lowerd

แปล้

ADJ

เด็กๆ อาบน้ำมาสะอาดเอี่ยมผมเผ้าถูกหวีเสียเรียบแปล้

ที่เตี้ยลง, ที่แบนราบ
 EN-TH Dictionary

แสก

น. แนวที่อยู่ระหว่างกลาง ในคำว่า แสกผม แสกหน้า. ก. แบ่งผมออกเป็น ๒ ส่วนเท่า ๆ กัน เรียกว่า แสกกลาง, ถ้าไม่เท่ากัน เรียกว่า แสกข้าง. ว. เรียกผมที่หวีแบ่งออกเป็น ๒ ส่วนเท่า ๆ กันว่า ผมแสกกลาง, เรียกผมที่หวีแบ่งออกเป็น ๒ ส่วนไม่เท่ากันว่า ผมแสกข้าง.
 พจนานุกรมไทย

mane

แผงคอ

N

พนักงานประจำโรงม้ามีหน้าที่อาบน้ำ และหวีขนที่แผงคอให้ม้าแต่ละตัวทุกวัน

ผมที่สันคอม้า
 EN-TH Dictionary

หวีลม อาบน้ำฝน ใช้บรรยายว่า วิ่งเต้นเหน็ดเหนื่อยหรือวิ่งเต้นเหน็ดเหนื่อยจนต้องฝ่าลมฝ่าฝน

栉风沐雨

[zhì fēng mù yǔ ]
 คำศัพท์ไทย – จีน

tousled

สังกะตัง

ADJ

ในการแปรงขนสุนัขให้ใช้หวีแปรงสลิดเกอร์หวีก่อน เพื่อจำกัดเอาขนที่พันออกไม่ให้เกิดก้อนสังกะตัง

ลักษณะที่ติดแน่นเป็นปมเหนียวที่ผมหรือขนสัตว์
 EN-TH Dictionary

ถี่,ถี่ ๆ

ว. มีระยะหรือช่องว่างชิด ๆ กัน เช่น ตะแกรงตาถี่ หวีซี่ถี่, มีระยะเวลากระชั้นชิดกัน, ไม่ห่าง, เช่น รถมาถี่ มีลูกถี่ ซอยเท้าถี่ ๆ.
 พจนานุกรมไทย

necktie

เน็คไท

N

เขาแต่งตัวสะอาด ผมตัดสั้นหวีเรียบ เสื้อกางเกงไร้รอยยับ เน็คไททันสมัย รองเท้าเป็นมันเงา

ผ้าผูกคอเสื้อเชิร์ตของผู้ชาย
 EN-TH Dictionary

เสย

ก. ช้อนขึ้น เช่น ช้างเสยงา, เอาหวีหรือนิ้วมือไสผมขึ้นไป ในคำว่า เสยผม, เกย เช่น เสยหัวเรือเข้าตลิ่ง, โดยปริยายหมายถึงอาการอย่างอื่นที่มีลักษณะเช่นนั้น เช่น เอาหมัดเสยคาง.
 พจนานุกรมไทย

wrinkled

ยับยู่ยี่

ADJ

อนุชาเป็นเด็กดีที่ไม่เอาไหนที่สุดคนหนึ่ง ไม่สนใจการเรียน สวมเสื้อผ้าอับๆ ยับยู่ยี่ ผมเผ้าหรือก็ไม่เคยเจอหวีเลย

ย่นเป็นรอยทั่วไปหมด (มักใช้แก่ของบางและอ่อน อย่างผ้าหรือกระดาษ)
 EN-TH Dictionary

เครือ

[เคฺรือ] น. เถาไม้, เรียกพรรณไม้ที่เป็นเถาว่า เครือ เช่น มะกลํ่าเครือ มะแว้งเครือ ขมิ้นเครือ; เชื้อสาย, วงศ์วาน, เช่น เครือญาติ; เรียกงวงที่มีหวีกล้วยติดอยู่ว่า เครือกล้วย; เรียกงาช้างที่ยาวมาก แต่วงรอบเล็กว่า งาเครือ.
 พจนานุกรมไทย

แปรง

[แปฺรง] น. สิ่งของอย่างหนึ่งทำด้วยขนสัตว์ ลวด ฯลฯ สำหรับใช้ปัด หวี สีฟัน หรือขัดถูสิ่งของอื่น ๆ, ลักษณนามว่า อัน; ขนเส้นแข็งที่ขึ้นบนคอหมูเป็นแถว ๆ. ก. ปัด เช็ด หรือถูด้วยแปรง.
 พจนานุกรมไทย

เรียบ

ว. ไม่ขรุขระ เช่น พื้นเรียบ, ราบ เช่น กระเบื้องแผ่นเรียบ ฝาผนังเรียบไม่มีลวดลาย, เป็นระเบียบ เช่น จัดบ้านเรียบ, ไม่ยุ่ง เช่น หวีผมเรียบ, ไม่ยับ เช่น รีดเสื้อเรียบ; (ปาก) เกลี้ยง, หมด, ไม่เหลือ, เช่น กินเรียบ กวาดเรียบ ตายเรียบ.
 พจนานุกรมไทย