ผลการค้นหา

หน้าอก* *หน้าอก *หน้าอก*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 112 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หน้าอก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แผง

น. เครื่องสานชนิดหนึ่ง เป็นแผ่นอย่างเสื่อลำแพน มีกรอบไม้โดยรอบ ใช้เป็นเครื่องกั้นเครื่องกำบังเป็นต้น, โดยปริยายหมายถึงสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น ติดแถบที่หน้าอกเป็นแผง.
 พจนานุกรมไทย

gun barrel

กระบอกปืน

N

เขารู้สึกเสียววูบไปทั้งร่างเมื่อกระบอกปืนกระทัดรัดจ้องเขม็งตรงหน้าอกในระยะเมตรเศษ
 EN-TH Dictionary

buffalo

ควาย

N

ชาวบ้านบางแห่งแบ่งส่วนใต้ถุนไว้เลี้ยงสัตว์ เช่น เป็ด ไก่ หมู วัว ควาย ฯลฯ

ชื่อสัตว์เคี้ยวเอื้องชนิด Bubalus bubalis ในวงศ์ Bovidae เป็นสัตว์กีบคู่ รูปร่างใหญ่ สีดำหรือเทา เขาโค้งยาว ที่ใต้คางและหน้าอกมีขนขาวเป็นรูปง่าม
 EN-TH Dictionary

round neck

คอกลม

N

เขาสวมกางเกงขากว้างและเสื้อคอกลมสีดำเป็นมันปลดกระดุมสองเม็ดปล่อยให้เห็นกล้ามหน้าอกหนาปึก

ลักษณะคอเสื้อแบบไม่มีปก ตัดเป็นลักษณะกลมรอบคอ
 EN-TH Dictionary

วิธีการรักษาพื้นเมืองโดยใช้เหรียญกษาปณ์จุ่มน้ำหรือน้ำมันแล้วขูดตามหน้าอกและหลังของผู้ป่วยทำให้ผิวหนังส่วนหนึ่งแดงช้ำเพื่อลดอาการอักเสบภายใน

刮痧

[guā shā ]
 คำศัพท์ไทย – จีน

Treron curviro-stra

เป้า

N

นกบางชนิดเช่น เป้า ส่วนใหญ่ตัวผู้จะสวยกว่าตัวเมีย

ชื่อนกในวงศ์ Columbidae ซึ่งเป็นวงศ์เดียวกับนกเขาและนกพิราบ ลำตัวสีเขียวเห็นได้ชัด แต่ละชนิดแตกต่างกันตรงสีที่หน้าอกและไหล่ซึ่งอาจมีสีม่วงหรือน้ำตาล กินผลไม้ ชอบหากินเป็นฝูงๆ มีหลายชนิด
 EN-TH Dictionary

ราศี

น. ความสง่างาม, ลักษณะดีงามของคน, เช่น หน้าตามีราศี, โดยปริยายหมายความว่า ความอิ่มเอิบ, ความภาคภูมิ, เช่น ได้ตำแหน่งดี ดูมีราศีขึ้น; สิริมงคล เชื่อกันว่าเวลาเช้าราศีอยู่ที่หน้า เวลากลางวันราศีอยู่ที่หน้าอก เวลากลางคืนราศีอยู่ที่เท้า.
 พจนานุกรมไทย

การไหว้ของชาวจีน ซึ่งประสานมือแล้วยกขึ้นในระดับหน้าอก, หมุนรอบ, ล้อมรอบ,โอบล้อม, โก่งตัวโก้งโค้ง, เป็นรูปโค้ง, ดันพืชโผล่ขึ้นมาจากดิน

拱

[gǒng ]
 คำศัพท์ไทย – จีน

หลัง

น. ซีกของกายที่ตรงข้ามกับหน้าอก; ด้านที่อยู่ตรงข้ามกับด้านหน้าของสิ่งใดสิ่งหนึ่ง; ส่วนเบื้องบน เช่น หลังมือ หลังเท้า. ว. อยู่ตรงข้ามกับ ข้างหน้า, ตรงข้ามกับ ก่อน (ใช้แก่เวลาที่ผ่านพ้นไปแล้ว), ในลำดับถัดไป เช่น คนหลัง; ลักษณนามเรียกเรือนหรือสิ่งที่มีลักษณะอย่างเรือนว่า หลัง เช่น เรือนหลังหนึ่ง ศาลา ๒ หลัง.
 พจนานุกรมไทย

ควาย

[คฺวาย] น. ชื่อสัตว์เคี้ยวเอื้องชนิด Bubalus bubalis ในวงศ์ Bovidae เป็นสัตว์กีบคู่ รูปร่างใหญ่ สีดำหรือเทา เขาโค้งยาว ที่ใต้คางและหน้าอกมีขนขาวเป็นรูปง่าม; (ปาก) โดยปริยายมักหมายความว่า คนโง่ คนเซ่อ หรือคนตัวใหญ่ แต่ไม่ฉลาด.
 พจนานุกรมไทย

กางเขน

น. ชื่อนกชนิด Copsychus saularis ในวงศ์ Turdidae ตัวขนาดนกปรอด ส่วนบนลำตัวสีดำ ส่วนล่างตั้งแต่หน้าอกลงไปสีขาวหม่น ปีกมีลายพาดสีขาว มักอยู่เป็นคู่หรือกลุ่มเล็ก ๆ กินแมลง, พายัพเรียก จีแจ๊บ, อีสานเรียก จี่จู้.
 พจนานุกรมไทย

กาบบัว

น. ชื่อนกขนาดใหญ่ชนิด Mycteria leucocephala ในวงศ์ Ciconiidae ตัวใหญ่ คอและขายาว ลำตัว หัว และคอสีขาว มีแถบดำคาดขวางหน้าอก ขนคลุมปีกตอนปลายสีชมพู ปากยาวสีเหลือง อาศัยอยู่ตามบึงและหนองนํ้า กินปลา.
 พจนานุกรมไทย