คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปุ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 384 รายการ

ปุจฉา

[ปุดฉา] ก. ถาม เช่น ขอปุจฉาพระคุณเจ้า. (ป.).

ปุฏะ

(แบบ) น. ห่อ; หม้อ, ขวด, โอ่ง, ไห; กระจาด. (ป.).

ปุณฑริก

[ปุนดะริก, ปุนทะริก] (แบบ) น. บุณฑริก. (ป., ส. ปุณฺฑรีก).

ปุด

น. เรียกการเย็บผ้าทีหนึ่งว่าปุดหนึ่ง. ก. อาการที่นํ้าหรือของเหลวผุดขึ้นน้อย ๆ. ว. เสียงดังเช่นนั้น.

ปุด

น. ชื่อไม้ล้มลุกมีเหง้าชนิด Etlingera megalocheilos Griff. ในวงศ์ Zingiberaceae ลำต้นกินได้.

ปุดกะลา

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ต้นกะลา. (ดู กะลา ๒).

ปุตตะ

(แบบ) น. บุตร. (ป.; ส. ปุตฺร).

ปุถุชน

น. คนที่ยังมีกิเลสหนา, สามัญชน, ผู้ที่มิได้เป็นพระอริยบุคคล. (ป. ปุถุชฺชน; ส. ปฺฤถคฺชน).

ปุนนาค

น. ต้นบุนนาค. (ป.).

ปุนภพ

[ปุนะพบ] น. ภพใหม่, การเกิดใหม่. (ป. ปุนพฺภว); สมัยเกิดใหม่ ได้แก่ตอนเริ่มต้นยุคปัจจุบันหลังยุคกลาง.

ปุนัพพสู,ปุนัพสุ

[ปุนับพะสู, ปุนับพะสุ] น. ดาวฤกษ์ที่ ๗ มี ๓ ดวง เห็นเป็นรูปเรือชัยหรือหัวสำเภา, ดาวหัวสำเภา ดาวสำเภาทอง ดาวสะเภา ดาวยามเกา หรือ ดาวตาเรือชัย ก็เรียก. (ป. ปุนพฺพสุ).

ปุบ

ว. อาการที่เป็นไปอย่างฉับไว, ทันทีทันใด, เช่น ฉวยปุบ, มักใช้เข้าคู่กับคำ ปับ เป็น ปุบปับ.