ค้นเจอ 160 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "จารึก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กลวง

[กฺลวง] น. บริเวณ, ที่ว่าง, ท่ามกลาง, เช่น ในกลวงป่าตาลนี๋มีศาลาสองอัน. (จารึกสยาม).

ทุกพาย

(โบ) ว. ทุกแห่ง เช่น กระทำพุทธประติมาทุกแห่งทุกพาย. (จารึกวัดศรีชุม).

เม้า

(โบ) น. ปีเถาะ, เขียนเป็น เหมา ก็มี เช่น ปีโถะหนไทกดดเหมา. (จารึกสยาม).

กวะ

[กะวะ] (กลอน) ว. (ราว)-กะว่า, (ราว)-กับว่า, เช่น นกกระจอกทำรังราวกวะไม้. (จารึกวัดโพธิ์).

หิรัญบัฏ

[หิรันยะบัด] น. แผ่นเงินที่จารึกราชทินนามสำหรับพระราชทานแก่พระสงฆ์และขุนนางผู้ใหญ่.

จำลอง, ลอกโดยเอากระดาษแผ่นบางๆ ทาบกับแผ่นหินจารึก หรือทองสัมฤทธิ์จารึก และใส่หมึกไปตามรอยที่เว้านูนจนปรากฏเป็นตัวหนังสือหรือภาพชัดเจน

[tà]

ลายมือ (เขียน),สิ่งที่เขียนด้วยมือ,ต้นฉบับที่เขียนด้วยมือ, รอยจารึก (อักษร)

手跡

しゅせき

n

ธรรมเจดีย์

น. เจดีย์ที่บรรจุพระธรรมที่มักจารลงบนใบลาน, คัมภีร์ที่จารึกพระธรรม เช่น พระไตรปิฎก.

บัญจรงค์

[บันจะรง] (แบบ) น. เบญจรงค์ เช่น เอาผ้าบัญจรงค์อันงาม. (จารึกวัดป่ามะม่วง หลักที่ ๕ ด้านที่ ๓).

แพ้

(ไทยเดิม) ก. ชนะ เช่น อนนเรืองใสงามหนักหนา แพ้พระอาทิตย์. (จารึกสยาม).

royal annals

พระราชพงศาวดาร

N

ในประเทศไทยน้อยคนนักที่จะเคยได้อ่าน หรือรู้จักพระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยาและจารึกสุโขทัย

เรื่องราวของเหตุการณ์เกี่ยวกับประเทศชาติ หรือพระมหากษัตริย์ผู้เป็นประมุขของประเทศชาตินั้น

space

วรรคตอน

N

ศิลาจารึกตัวจริงเขาเขียนติดกันหมด ไม่มีเว้นวรรคตอน