ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
พป.
พยัญชนะตัวที่ ๘ เป็นตัวต้นวรรคที่ ๒ นับเป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น กิจ วินิจฉัย ตำรวจ จอร์จ.
ติ+ภูมิ
ตฺริ+ภูมิ
ภูมิสาม
ภาค+ภูมิ
(ไทย) มีสง่า, ผึ่งผาย. (บาลี ไม่มีที่ใช้ - ส่วนแห่งแผ่นดิน, แผ่นดินที่เป็นภาคหรือเป็นส่วนๆ)
ภูมิ+ฐาน
ภูมิ+
ภูมิ+ภาค
ส่วนของแผ่นดิน, ภาคพื้น. (ไทย) หัวเมือง; (ภูมิศาสตร์) อาณาบริเวณที่มีลักษณะบางอย่างเช่นลักษณะทางธรรมชาติ ทางเศรษฐกิจ ทางวัฒนธรรม ทางการเมืองคล้ายคลึงกันจนสามารถจัดเข้าพวกกันได้ และแตกต่างกับบริเวณใกล้เคียงโดยรอบ.
ยุทฺธ+ภูมิ
สนามรบ
พื้นหลัง, ภูมิหลัง
N
หมดภูมิ
V
เมื่อถูกถามมากๆ เข้า เขาก็หมดภูมิที่จะคิดตอบปัญหา
หมดปัญญาแก้ไข
ความขัดสนทางการเงินทำให้เขาหมดภูมิไปได้
หมดความสง่า, ไม่องอาจ, ไม่มีสง่าราศี
ภูมิอากาศ
ภูมิวิทยา
วิชาแร่เป็นแขนงหนึ่งของภูมิวิทยา
วิชาว่าด้วยความรู้เกี่ยวกับประวัติ โครงสร้าง และสภาพของโลก