ตัวกรองผลการค้นหา
สุณหา
หมายถึง[สุน-] น. ลูกสะใภ้. (ป.).
ผาลคุน
อ่านว่าผาน-ละ-คุน
เวโรจน์, วิโรจน์
คำบาลีวิโรจน
คำสันสกฤตวิเรจน
สมาน
คำบาลีสมาน
คำสันสกฤตสมาน
อนงค์
คำบาลีน+องฺค
คำสันสกฤตอนงฺค
อนัตตา
คำบาลีน+อตฺตา
คำสันสกฤตอนฺ+อาตฺมนฺ
อนัตถ์, อนรรถ
คำบาลีน+อตฺถ
คำสันสกฤตอนรฺถ
อนันต์
คำบาลีน+อนฺต
คำสันสกฤตอนฺ+อนฺต
อนาจาร
คำบาลีน+อาจาร
คำสันสกฤตอนฺ+อาจาร
อนาถ
คำบาลีน+นาถ
คำสันสกฤตอ+นาถ
อนาทร
คำบาลีน+อาทร
คำสันสกฤตอนฺ+อาทร
อนามัย
คำบาลีน+อามย
คำสันสกฤตอนฺ+อามย