ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ไพฺร-] ดู กะอวม.
(โบ) น. พลที่เข้าประจำการแล้ว.
ว. นอกประเทศ, ต่างประเทศ, เช่น ไพรัชพากย์.
ว. ที่แหลกเป็นเม็ดเล็ก ๆ เช่น ทองไพรำ.
น. มณีอันมีค่า. (ทมิฬ ไพลำ ว่า เพชร).
น. ผู้มีเวร; ข้าศึก. (ส. ไวรินฺ; ป. เวรี).
น. กษัตริย์ผู้เป็นข้าศึก.
ว. งาม, รุ่งเรือง.
น. ไม้ในป่าที่ล้มตายเอง.
(กฎ) น. ยาที่ได้จากพฤกษชาติ สัตว์ หรือแร่ ซึ่งมิได้ผสม ปรุง หรือแปรสภาพ.
น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง อยู่ตามป่าใหญ่. (พจน. ๒๔๙๓).