ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*แน่น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 381 รายการ

แก่น (แข็ง)

แข็ง,แน่น

แก่น
 ภาษาอีสาน

ขอดอ้อป้อ

ลักษณะของการห่อของที่มีขนาดเล็กโดยการพันให้แน่น

ขอด - อ้อ - ป้อ
 ภาษาอีสาน

แข่นอั้นตั้น

ลักษณะอาการแน่น สมบูรณ์ เนื้อแน่น

แข่น - อั้น - ตั้น
 ภาษาอีสาน

ถี่

ตระหนี่ , เหนี่ยวแน่น

ถี่
 ภาษาอีสาน

ควบแน่น

(เคมี) น. กระบวนการเปลี่ยนแปลงทางเคมีในลักษณะซึ่งโมเลกุลของสารตั้งแต่ ๒ โมเลกุลขึ้นไปเข้ารวมตัวกันเป็นโมเลกุลใหญ่ขึ้นของสารใหม่ โดยวิธีขจัดโมเลกุลของนํ้าหรือโมเลกุลของสารอื่นออกไป; (ความร้อน) กระบวนการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพของไอเป็นของเหลวโดยวิธีลดอุณหภูมิลง. (อ. condense).
 พจนานุกรมไทย

เครื่องควบแน่น

น. เครื่องมือที่ใช้สำหรับทำให้ไอแปรสภาพเป็นของเหลวโดยวิธีลดอุณหภูมิลง; (ไฟฟ้า) เครื่องอุปกรณ์ไฟฟ้าใช้สำหรับเก็บประจุไฟฟ้าไว้ได้เป็นปริมาณมากกว่าแผ่นตัวนำธรรมดาที่มีขนาดเท่ากัน, มักเรียกทับศัพท์ว่า คอนเดนเซอร์. (อ. condenser).
 พจนานุกรมไทย

ใจหนักแน่น

ว. มีใจอดทน, ไม่เชื่อง่าย.
 พจนานุกรมไทย

เนืองแน่น

ว. แออัด, ยัดเยียด.
 พจนานุกรมไทย

แน่น

ว. อาการที่แออัดยัดเยียดหรือเบียดเสียดจนแทบไม่มีที่ว่าง เช่น คนแน่น ต้นไม้ขึ้นแน่น, อยู่กับที่หรือทำให้อยู่กับที่อย่างมั่นคงไม่ให้หลุดไม่ให้คลอน เช่น เกาะแน่น ปักเสาแน่น, ลักษณะของเสียงดังแบบหนึ่งที่เนื่องมาจากมีการอัดแน่นเป็นพิเศษอย่างเสียงพลุเสียงระเบิด.
 พจนานุกรมไทย

แนบแน่น

ว. สนิทแน่น เช่น รักอย่างแนบแน่น.
 พจนานุกรมไทย

หนักแน่น

ว. มั่นคง, ไม่ท้อถอย, เช่น เขามีใจหนักแน่นไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคใด ๆ ทั้งสิ้น; ไม่โกรธง่าย เช่น เขาเป็นคนใจคอหนักแน่น ไม่โกรธใครง่าย ๆ; ไม่หูเบา เช่น ต้องทำใจให้หนักแน่น อย่าเชื่อใครง่าย ๆ.
 พจนานุกรมไทย

หนาแน่น

ว. คับคั่ง, แออัด, เช่น กรุงเทพฯ มีประชากรหนาแน่นมาก.
 พจนานุกรมไทย