ตัวกรองผลการค้นหา
ปรหิตะ
หมายถึง[ปะระหิตะ, ปอระหิตะ] น. ประโยชน์ผู้อื่น, มักใช้ควบกับ ประโยชน์ เป็น ปรหิตประโยชน์ ว่า ประโยชน์เกื้อกูลแก่ผู้อื่น. (ป. ปรหิต).
ประมัตตะ
หมายถึงว. เลินเล่อ, มัวเมา, ประมาท, มักง่าย, เหลวไหล, เพิกเฉย, ทอดทิ้ง. (ส. ปฺรมตฺต; ป. ปมตฺต).
ปริต,ปริต-,ปริตตะ
หมายถึง[ปะริด, ปะริดตะ-] ว. น้อย. (ป. ปริตฺต; ส. ปรีตฺต).
ปะเตะ
หมายถึงก. เตะ, ฟาดด้วยหลังเท้า.
ปัจจัตตะ
หมายถึง(แบบ) ว. เฉพาะตน. (ป.).
ปัตตะ
หมายถึงน. บัตร; บาตร. (ป.).
ปิตตะ
หมายถึงน. นํ้าดี, นํ้าจากต่อมตับ. (ป. ปิตฺต).
ปุตตะ
หมายถึง(แบบ) น. บุตร. (ป.; ส. ปุตฺร).
เป็นตุเป็นตะ
หมายถึงว. อาการที่เล่าเป็นจริงเป็นจังเหมือนกับรู้เห็นมาด้วยตนเอง เช่น พูดเป็นตุเป็นตะ.
ผิตะ, ผีตะ
หมายถึงว. มั่งคั่ง, ผึ่งผาย, กว้างขวาง. (ป.).
ผีตะ
ภักต,ภักต-,ภักตะ
หมายถึง[พักตะ-] น. ผู้ภักดี, สาวก. (ส.); อาหาร, ข้าวสุก, ของกินซึ่งสุกด้วยน้ำ. (ส. ภกฺต; ป. ภตฺต).