ค้นเจอ 124 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*จว.*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กำเนียจ

[กำเหฺนียด] ว. เกียจ, คด, ไม่ซื่อ, โกง; คร้าน; (โบ) เขียนเป็น กำนยจ ก็มี เช่น อนนว่าพระโพธิสัตว์ก็ใส่กลกล่าว กำนยจกยจแก่นางพญาด่งงนี้. (ม. คำหลวง กุมาร).

examine

ตรวจตรา

V

คณะกรรมการอาหารและยาตรวจตราอาหารกระป๋องอย่างละเอียดก่อนนำสู่ผู้บริโภค

พิจารณาดูให้รอบคอบถี่ถ้วน

platform

ชานชาลา

N

เจ้าหน้าที่ตำรวจมาตรวจดูแลความสงบเรียบร้อยบริเวณอาคารสถานีและชานชาลาหลังวันเกิดเหตุ

บริเวณสถานีรถไฟหรือสถานีขนส่งที่ผู้โดยสารมารอขึ้นรถ

จรวด

[จะหฺรวด] น. ชื่อดอกไม้ไฟชนิดหนึ่ง ใช้ไม้อ้อบรรจุดินดำ มีหางยาว เมื่อจุดชนวนแล้วเหวี่ยงให้พุ่งขึ้นสูง, กรวด ก็เรียก. (ข. กำชฺรัวจ ว่า พลุ). ว. สูงชัน, ใช้ว่า กรวด ก็มี.

window dressing

ผักชีโรยหน้า

N

บางโรงเรียนเวลามีคนมาตรวจก็จะปรับปรุงโรงเรียนแบบผักชีโรยหน้าเพื่อหวังรางวัลโรงเรียนดีเด่น

การทำความดีเพียงผิวเผิน

เสียหาย, ใช้จนชำรุด

닳다

[ทัล-ทา-ทา]

신발이 닳았다 [ชิน-บา-รี ทา-รัด-ตะ] แปลว่า รองเท้าใช้จนชำรวจ

contractor

ช่างรับเหมาก่อสร้าง

N

เขาว่าจ้างให้ช่างรับเหมาก่อสร้างมาตรวจสอบบริเวณรอบบ้าน เพราะต้องการจะต่อเติมเป็นสตูดิโอวาดรูป

ผู้ที่รับสร้างสิ่งก่อสร้างโดยคิดค่าจ้างและค่าวัสดุทั้งหมดเป็นจำนวนรวมหรือแล้วแต่ตกลงกับผู้ว่าจ้าง

สาธารณ์

[สาทาน] ว. ตํ่า, เลว; ชั่วช้า, เช่น ดังกากาจชาติช้าสาธารณ์ จะประมาณหมายหงส์พงศ์พระยา. (อิเหนา), บางทีใช้เข้าคู่กับคำ ชั่วช้า เป็น ชั่วช้าสาธารณ์; ทั่ว ๆ ไป เช่น ของสาธารณ์. (ป., ส. ว่า ทั่วไป, สามัญ).

จัตวา

[จัดตะวา] ว. สี่, ชั้นที่ ๔ (เดิมใช้เรียกข้าราชการที่มีลำดับชั้นต่ำกว่าชั้นตรีว่า ชั้นจัตวา) เช่น ข้าราชการชั้นจัตวา; เรียกเครื่องหมายวรรณยุกต์รูปดังนี้ ๋ ว่า ไม้จัตวา, ตีนกา ก็เรียก. (ส.; ป. จตุ).

สิถิล

ว. เบา, เสียงพยัญชนะบางประเภทที่เปล่งเสียงโดยไม่มีกลุ่มลมออกมาด้วย ในภาษาไทยได้แก่เสียง ป ต ก จ, (ไว) เรียกพยัญชนะในภาษาบาลีและสันสกฤตที่มีเสียงเบาว่า พยัญชนะสิถิล ได้แก่ พยัญชนะตัวที่ ๑ และ ๓ ของวรรค. (ป.; ส. ศิถิล).

steward

บริกรบนเครื่องบิน, สจ็วต

N

จังหล่อ

น. เครื่องกีดกั้นขวางทางในสมัยโบราณ ปักเสาสูงราว ๒ ศอก มีไม้เสาทับหลัง ขวางถนนเป็น ๒ แนวเยื้องไม่ตรงกัน ปลายต่อปลายเกินกันทั้ง ๒ ข้าง, ค่ายผนบบ้านหล่อ จั้นหล่อ หรือ จำหล่อ ก็เรียก. (ลำดับสกุลเก่า; ลัทธิ). (จ. จั้ง ว่า กีด, ขวาง; โหล่ว ว่า ถนน).