ผลการค้นหา

บ่* *บ่ *บ่*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "บ่"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 160 รายการ

ครรหิต

[คันหิด] (แบบ) ว. ถูกจับไว้, ถูกยึดไว้, ซึ่งถือไว้, เช่น ก็บ่มิครรหิตให้แล้. (ม. คำหลวง กุมาร). (ป. คหิต; ส. คฺฤหิต).
 พจนานุกรมไทย

อย่ามาปลูกดอกหว่าน แทนหนานผักบั่ว ของเก่ายังบ่ทันได้กู้ สังมาปลูกใหม่แทน

เมียยังอยู่ทั้งคน พี่อย่าหักหาญน้ำใจ เรายังไม่เลิกราหย่าขาดกัน
 คำผญา

ฝนตกโห่ง ไหลโฮมแต่นาโคก บ่อนขุ่มมีบ่แพ้ สังมาโห่งตั้งแต่โนน

คนที่ร่ำรวย มีอันจะกิน ยิ่งรวยก็ยิ่งมีเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ แต่คนที่จนต่ำต้อยกลับไม่มีโอกาสอย่างนั้นบ้างเลย
 คำผญา

เก้าสิฆ่าสิบสิฆ่าให้เอาแก่นคะยูงตี มาซ่างเอาหัวใจตีเน่านูมในเนื้อ ตายกะบ่ตายแท้พอทรงวิบาก อยากกะกินบ่ได้คาแค้นคั่งทวง ขอให้หาหมอส้องทำขวัญให้แน่ จั่งสิหายพยาธิฮ้ายคายส้องบ่ให้เสีย

จะฆ่าให้ตายก็ฟาดด้วยไม้เนื้อแข็ง อย่าตีด้วยความรักความสงสารเลย
 คำผญา

สอดแส้ว

หลบหลีก ลี้ หนีไป อย่างว่า ชาติที่แนวนามเชื้อราชสีห์ตัวใหญ่ บ่ห่อนบินสอดแส้วไปได้ดั่งแหลว (สุด).

สอด - แส้ว
 ภาษาอีสาน

ไกล

ห่าง, ไม่ใกล้, ยาว อยู่ห่างกันเรียก ไกลกัน อย่างว่า หมากส้มนับมื้อไกลเกลือ หัวเฮือนับมื้อไกลฝั่ง ดอกสะมั่งนับมื้อไกลจากต้น ดมแล้วกลิ่นบ่หอม (กลอน) นับมื้อไกลกันแล้วหัวอินทร์เสด็จจาก หน้าผากไกลกระด้นคราวมื้อกูกบ่เห็น (หน้าผาก).

ไกล
 ภาษาอีสาน

อัศจรรย์ใจข้อย หลงคอยแต่ซู้เพิ่น เมียโตมีอยู่บ่แพ้ ผัดตาส้มใส่แต่สาว

แอบชอบเมียชาวบ้าน
 คำผญา

ไทระเม็ง

ตัวละคร ตัวละครเรียก ไทระเม็ง อย่างว่า ไทระเม็งเหล้นตามทางเต้นไต่ ใผจักเหงาหง่วมเศร้าสูญบ้างบ่มี (สังข์).

ไท - ระ - เม็ง
 ภาษาอีสาน

ฮ่อง

ร่อง ทาง ทางน้ำไหล เรียก ฮ่องน้ำ อย่างว่า ตามใจน้ำชิไหลไปตามฮ่อง บ่ห่อนไหลล่องขึ้นเมือฟ้ายอดดอย (ผญา).

ฮ่อง
 ภาษาอีสาน

แหลว (นกชนิดหนึ่ง)

เหยี่ยว ชื่อนกชนิดหนึ่งในจำพวกนกอินทรีมีหลายชนิด เช่น แหลวแดง แหลวตังบี้ แหลวนกเขา แหลวพานโตน อย่างว่า เชื้อชาติแฮ้งบ่ห่อนเวิ่นนำแหลว แนวหงส์คำบ่บินนำฮุ้ง (ผญา) คือคู่ลูกไก่น้อยรือย้านหย่อนแหลว (สังข์).

แหลว
 ภาษาอีสาน

ของบ่เป็นตาจ้ำ อย่าสิจุ่มลงตัก ของบ่เป็นตากัด อย่ากินสิควนท้อง ของที่เป็นตาส้ม อย่ากินสิส้มปาก มันสิยากคอบท้อง เทียวขี้หย่างคืน

ไม่ควรกินตามใจปาก อยากตามใจท้อง ท่านสอนให้พิจารณาเรื่องการกิน
 คำผญา

แก่นเมือง

เจ้าเมือง เจ้าเมืองเรียก แก่นเมือง อย่างว่า เจ้าเมืองดีบ่เห็นแก่เงินแสนไถ้ เจ้าเมืองดีเห็นแก่ไพร่แสนเมือง (ภาษิต).

แก่น - เมือง
 ภาษาอีสาน