ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ขะ-] น. แมงป่อง. (ข. ขฺทวย).
เหล็กผสมแมงกานิช
铜臭
[tóng chòu]
飞蛾投火
[fēi é tóu huǒ]
กลิ่นเหม็นฉุน, กลิ่นฉุน, เหม็นสาบ
แหงด
รังของแมลงจำพวกแมงน้อย แมงน้อยนี้ชอบทำรังตามจอมปลวกหรือตามโพรงไม้ รังของมันมีน้ำหวานปั้นเอาน้ำหวานออก เรียก ขี้สูดแมงน้อย แมงน้อยไม่มีเหล็กไน ต่อยคนไม่เป็น.
ขี้ - สูด
เหม็นอับ, ซึ่งมีกลิ่นเหม็นสาบ, ซึ่งมีกลิ่นหืนเพราะขึ้นรา
ADJ
เงินตรา
กะ-สาบ
เงินตราที่ทำด้วยโลหะ
กระ-สาบ
สัตว์ทะเลขนาดใหญ่คล้ายแมงกระพรุน
N
ฟันผุ
แข่ว - แมง
บุ้ง, หนอนผีเสื้อ, ตัวหนอนของแมลง มักจะใช้เรียกหนอนที่มีขนปกคลุม บ้ง, บ้งขน, แมงบ้งขน, หนอนบ้ง ก็เรียก
แมง-บ้ง