ตัวกรองผลการค้นหา
เทพารักษ์
หมายถึงน. เทวดาผู้ดูแลรักษาที่แห่งใดแห่งหนึ่ง. (ส.).
เทพิน
หมายถึง(กลอน) น. นางกษัตริย์. (ส.).
เทพินทร์
หมายถึงน. จอมแห่งเทวดา. (ส.; ป. เทวินฺท).
เทพี
หมายถึงน. เทวี, เรียกหญิงที่ทำหน้าที่โปรยพืชพรรณธัญญาหารในพิธีแรกนาว่า นางเทพี, หญิงที่ชนะประกวดความงาม เช่น เทพีสงกรานต์.
หมายถึงน. ชื่อไม้เถาชนิด Caesalpinia crista L. ในวงศ์ Leguminosae ลำต้นมีหนาม ดอกสีเหลืองออกเป็นช่อสั้น ๆ.
เทพีปักษี
หมายถึงน. ชื่อโรคซึ่งเกิดแก่เด็ก ตำราแพทย์แผนโบราณว่าทำให้มีอาการท้องขึ้น มือเท้าเย็น ศีรษะร้อน.
เทพบุตร
แยกคําสมาสเป็นเทพ + บุตร
แยกคำสมาสแบบสนธิเป็นเทพ + อารักษ์
เทพเจ้าที่ปกป้องดูแลนักรบ
ภาษาญี่ปุ่น軍神
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นぐんしん
เทพแห่งน้ำ
ภาษาญี่ปุ่น水神
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นすいじん
เทพนิยาย,นิทานเกี่ยวกับเทวดานางฟ้า
ภาษาญี่ปุ่นメルヘン
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นメルヘン
เทพเจ้าแห่งโชคลาภทั้ง 7
ภาษาญี่ปุ่น七福神
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นしちふくじん