ผลการค้นหา

เถา* *เถา *เถา*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เถา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 290 รายการ

วัลลี

เถาวัลย์ เครือเถา ไม้เถา (ป.ส.) อย่างว่า เล็งฟากฟ้าคือนาคลายวัลลิ์ ลางตัวแปรม่ายเมียงเมิลซ้าย ชะพึบพร้อมคุชสิงห์ฉันย่าง บางเคี่ยนย้ายดูดั่งกินรอน (ฮุ่ง)..

วัน - ลี
 ภาษาอีสาน

กระดอม

น. ชื่อไม้เถาเนื้ออ่อนชนิด Gymnopetalum cochinchinense (Lour.) Kurz ในวงศ์ Cucurbitaceae เถา ๕ เหลี่ยม มีมือจับ ผล ๑๐ เหลี่ยม สุกสีส้ม มีรสขม ใช้ทำยาได้, ขี้กาดง หรือ ขี้กาเหลี่ยม ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

รากสามสิบ

น. ชื่อไม้เถาชนิด Asparagus racemosus Willd. ในวงศ์ Asparagaceae เถามีหนาม ใบลดรูปเป็นเกล็ด กิ่งเรียวรูปเข็ม รากอวบใช้ทำยาและแช่อิ่มได้, พายัพเรียก จ๋วงเครือ หรือ จั่นดิน.
 พจนานุกรมไทย

ลิเภา

น. ชื่อเฟินเถาหลายชนิดในสกุล Lygodium วงศ์ Schizaeaceae เปลือกเถาใช้สานเป็นกระเป๋าและเครื่องใช้อื่น ๆ เช่น ชนิด L. circinatum (Burm.f.) Sw., L. salicifolium Presl, ย่านลิเภา หญ้าลิเภา หรือ หญ้ายายเภา ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

peel off

กะเทาะ

V

ลวดลายดอกไม้เถาที่ขอบถาดเริ่มกระเทาะขึ้นสนิม

ล่อนหลุดออกมาเป็นชิ้นๆ หรือเป็นแผ่นๆ
 EN-TH Dictionary

กลิ้งกลางดง

[กฺลิ้งกฺลาง-] น. ชื่อไม้เถาชนิดหนึ่งในสกุล Dioscorea วงศ์ Dioscoreaceae ตามง่ามใบมีหัวกลมขรุขระ.
 พจนานุกรมไทย

เถาคันเหล็ก

น. ชื่อไม้เถาเนื้อแข็งชนิดVentilago cristata Pierre ในวงศ์ Rhamnaceae ใบเดี่ยว ผลมีปีก.
 พจนานุกรมไทย

นมควาย

น. ชื่อไม้เถาชนิด Uvaria hahnii J. Sinclair ในวงศ์ Annonaceae ดอกสีแดงเข้ม.
 พจนานุกรมไทย

เสาวรส

น. ชื่อไม้เถาชนิด Passiflora laurifolia L. ในวงศ์ Passifloraceae ดอกสีม่วง กลิ่นหอม.
 พจนานุกรมไทย

totem-ploe

เสาที่สลักเป็นรูปลวดลายต่างๆ เช่น เสาทำเป็นรูปมังกรพันเสาแบบของจีน, หลักเถาไม้เลื้อย
 ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

climbing plant

เครือดิน

N

เด็กสมัยนี้ส่วนมากจะไม่รู้จักเครือดิน

ไม้เถาคล้ายผักบุ้ง ที่กล่าวไว้ในไตรภูมิวินิจฉัยว่ามีสัณฐานประดุจดังผักบุ้งและแพงพวย
 EN-TH Dictionary

เครือ

[เคฺรือ] น. เถาไม้, เรียกพรรณไม้ที่เป็นเถาว่า เครือ เช่น มะกลํ่าเครือ มะแว้งเครือ ขมิ้นเครือ; เชื้อสาย, วงศ์วาน, เช่น เครือญาติ; เรียกงวงที่มีหวีกล้วยติดอยู่ว่า เครือกล้วย; เรียกงาช้างที่ยาวมาก แต่วงรอบเล็กว่า งาเครือ.
 พจนานุกรมไทย