คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เขิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 94 รายการ

แลบลิ้น,อาการที่แสดงออกเมื่อหัวเราะเยาะ หรือเยาะเย้ยลับหลัง หรือเมื่อรู้สึกเขินอาย

舌を出す

したをだす

exp

perform Thai folk dance

รำวง

V

ชัยวิทย์หนีพี่เขินไปไหนไม่รอด เลยลุกขึ้นรำวงตามมโหรีไปเสียเลย

รำโดยมีผู้เล่นจับคู่รำตามกันไปเป็นวง

mumblingly

อุบอิบ

ADV

พี่เขินบ่นอุบอิบ พลางหัวเราะสลับเสียงฝีเท้าแผ่วเบาไปตามทางเดิน

อาการที่พูดหรือบ่นเบาๆ และไม่ชัดเจนด้วยเกรงสิ่งใดสิ่งหนึ่ง

ดวงเดือนประดับดาว

น. ชื่อกลบทชนิดหนึ่ง ตัวอย่างว่า เจ็บจิตมิตรหมางค้างเขินขวย เวียนวนหลงลมงมงงงวย ฉาบฉวยรวยเร่อเธอถูกทาง.

flush

ไหลบ่า

V

น้ำทะเลไหลบ่าเข้าสู่ลำคลองซึ่งตื้นเขินขึ้นทำให้ราษฎรไม่สามารถใช้น้ำดื่มอาบได้ดั่งเช่นเคย

อาการที่น้ำไหลล้นเข้ามาอย่างรวดเร็ว

กินนรรำ

น. ชื่อท่าละครชนิดหนึ่ง; ชื่อเพลงปี่พาทย์ชนิดหนึ่ง. (ดึกดำบรรพ์); ชื่อกลบทชนิดหนึ่งตัวอย่างว่า ชะจิตใจไฉนนางระคางเขิน ปะพบพักตร์จะทักทายชม้ายเมิน ละเลิงเหลือจะเชื้อเชิญเผอิญอาย.

เครื่องเขิน

น. เครื่องสานที่ทำจากผิวไม้ไผ่ซึ่งนำมาเรียดแล้วทำเป็นโครง ฉาบด้วยรักสมุกหรือรักชาดเพื่อกันน้ำรั่วซึม ไทยได้รับวิธีการทำมาจากไทยเขินซึ่งอยู่ในยูนนานตอนใต้ จึงเรียกว่า เครื่องเขิน.

สะเทิ้น,สะเทิ้นอาย

ก. แสดงกิริยาวาจาอย่างขัด ๆ เขิน ๆ เพราะรู้สึกขวยอาย (มักใช้แก่หญิงสาว) เช่น หญิงสาวพอมีผู้ชายชมว่าสวยก็รู้สึกสะเทิ้น หญิงสาวพอมีชายหนุ่มมาจ้องมองก็สะเทิ้นอาย.

จรุง,จรูง

[จะรุง, จะรูง] (กลอน) ก. จูง, ชักชวน, เช่น ปลดยากพรากทุกข์ยุคเขิน จรุงราษฎร์ดำเนิน สู่ศุขสวัสดีโดยไว. (ดุษฎีสังเวย); ยั่ว เช่น จรุงใจ; กรุ่น, อบอวล, ชื่น, เช่น จรุงกลิ่นแก้มน้องแก้ว ไป่วาย. (กำสรวล).

ขี้แบ้

บัวผัน บัวผันเรียก บัวขี้แบ้ อี่แบ้ ก็ว่า บัวชนิดนี้มักเกิดตามหนอง อย่างว่า บัวขี้แบ้มาเกิดกลางหนอง บัวทองมาเกิดก้ำหัวสวนบ้านเก่า ที่เลิ๊กมาแล่นตื้นชิไปห้งบ่อนเขิน (ปัสเสน).

ขี้ - แบ้