ผลการค้นหา

ค้นเจอ 245 รายการ

เกาหลี

[-หฺลี] น. ชื่อประเทศและชนชาติหนึ่ง อยู่ในคาบสมุทรทางตะวันออกของทวีปเอเชีย.

พจนานุกรมไทย

เกาเหลา

[-เหฺลา] น. แกงมีลักษณะอย่างแกงจืด. (จ.).

พจนานุกรมไทย

เกาเหลียง

[-เหฺลียง] น. ชื่อเหล้าจีนชนิดหนึ่ง. (จ.).

พจนานุกรมไทย

เกาเหลียง

[-เหฺลียง] น. ชื่อดินชนิดหนึ่ง ใช้ปั้นทำเครื่องเคลือบดินเผาได้ดี, ดินเกาลิน ก็เรียก. (จ.).

พจนานุกรมไทย

เกาะ

น. ส่วนของแผ่นดินที่มีนํ้าล้อมรอบ; ละเมาะ โดยปริยายใช้เรียกพื้นที่ซึ่งมีต้นไม้เป็นต้นขึ้นหนาแน่น มีทุ่งหรือที่เตียนล้อมรอบ หรือสิ่งอื่นที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น.

พจนานุกรมไทย

เกาะ

ก. จับหรือยึดสิ่งใดไว้เพื่อทรงอยู่ เช่น นกเกาะกิ่งไม้ แมงมุมเกาะฝา, เอาสิ่งมีขอเป็นต้นเกี่ยวเข้ากับสิ่งอื่นเพื่อให้ติดอยู่ เช่น เอาขอเกาะต้นไม้, โดยปริยายหมายความถึงอาการที่เข้าไปติดแน่นอยู่ เช่น ปลิงเกาะ หรือเข้าเป็นหมู่หรือกลุ่มเดียวกัน เช่น ดินเกาะเป็นก้อน บินเกาะหมู่ วิ่งเกาะกลุ่ม; ไปเอาตัวมาโดยอำนาจศาลเป็นต้น เช่น ไปเกาะตัวมา.

พจนานุกรมไทย

เกาะ

ว. เสียงเคาะ.

พจนานุกรมไทย

เกาะกิน

ก. อาศัยกินอยู่กับคนอื่นโดยเอาแต่ประโยชน์ฝ่ายเดียว ไม่ช่วยทำงานหรือช่วยเหลือจุนเจือผู้นั้น, ทำตัวดุจกาฝาก.

พจนานุกรมไทย

เกาะแกะ

ก. พูดพาดพิงเชิงชู้สาว, พูดเชิงเกี้ยวพาราสี, เช่น มันเกาะแกะเกินกํ้าเป็นธรรมดา. (ขุนช้างขุนแผน), เคาะแคะ ก็ว่า.

พจนานุกรมไทย

พระแสงเกาทัณฑ์

เกาทัณฑ์

เครื่องใช้ทั่วไป

คำราชาศัพท์

Hold onto me tight

เกาะตัวฉันไว้อย่างแน่นๆ

ประโยค วลี ภาษาอังกฤษ แปลไทย

atoll

เกาะหินปะกะรัง

ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย