ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(โบ) สัน. จึ่ง, จวน, เช่น ครั้นชุ่งจะใกล้อ้า ค่อยผ้ายโชยชาย. (ลอ).
ว. ปิดบังไม่ให้คนอื่นรู้, อาการที่เถียงหรือบ่นโดยอ้าปากขึ้นลงเล็กน้อยไม่ให้ได้ยิน.
(วรรณ) ว. อาย เช่น มาเดียวเปลี่ยวอกอ้า อายสู. (ตะเลงพ่าย).
เอ่ย
V
เธอเอ่ยขึ้นก่อนที่ผมจะอ้าปากพูดอะไรเสียอีก
เปล่งเสียงพูด, เริ่มพูด
เสียงก้อง
N
เสือโคร่งอ้าปากคำรามเสียงก้อง
เสียงดังลั่นอย่างเสียงในที่จำกัด
หวอ
ADV
เด็กน้อยยืนตะลึงอ้าปากหวอ
เป็นรู หรือเป็นโพรง
大口
おおぐち
n
直眉瞪眼
[zhí méi dèng yǎn]
ก. ปิดอย่างไม่สนิทหรือปิดอย่างไม่ลงกลอน เช่น งับประตู; อาการที่อ้าปากคาบหรือกัดโดยเร็ว.
ว. อาการที่ปากอ้าและหุบลงโดยไม่มีเสียง เช่น ทำปากหงับ ๆ, อาการที่เคี้ยวของ เช่น เคี้ยวขนมหงับ ๆ.
ぱくぱく
adv
พะงาบ
หมอมองดูคนไข้ที่กำลังพะงาบๆ อย่างไม่มีทางรักษาได้
อาการที่อ้าปากแล้วหุบเข้าช้าๆ (เป็นอาการของคนและสัตว์ที่จวนจะตาย)