ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ชิงช้า, เก้าอี้ที่ห้อยแกว่งไปมา
N
ประดับพู่, ห้อยพู่
VT
ลักษณะของสิ่งที่ห้อยลงมา, โตงเตง
โอ้น-โต้น
[แขฺวน] ก. เกี่ยวห้อยอยู่.
น. ผ้าที่ห้อยจากขอบ.
ก. ยาน, หย่อนลง, ห้อยลง.
ว. อาการที่ห้อยติดอยู่จวนจะหลุด เช่น เขาถูกฟันแขนห้อยร่องแร่ง แมวคาบหนูห้อยร่องแร่ง, กะร่องกะแร่ง.
น. เป็นดอกไม้ที่ร้อยเป็นสายแล้วเข้าพวงอย่างพู่สำหรับห้อยกับมาลัย ห้อยระหว่างเฟื่อง หรือห้อยประดับข้างหูเป็นต้น.
ตกหรือห้อยลงมาอย่างไม่เป็นระเบียบ, สะบัดไปมา, แกว่งไปมา
VI
น. ผ้าห้อยหน้าอยู่ระหว่างชายแครง.
ก. ห้อย, ย้อย. (ป., ส.).
ก. จับหรือถือให้ห้อยถ่วงลงมา.