ผลการค้นหา

สะบัด* *สะบัด *สะบัด*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 99 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "สะบัด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กะบอนกะบึง

(กลอน) ก. โกรธอย่างแสนงอน, โดยมากใช้ กะบึงกะบอน. ว. ไม่รู้จักจบ, เง้า ๆ งอด ๆ, (ใช้แก่กริยาบ่น) เช่น คอยสะบัดปัดกรกะบอนกะบึง. (อิเหนา), โดยมากใช้ กะบึงกะบอน.
 พจนานุกรมไทย

ฝัด

ก. อาการที่แยกของเบาออกจากของหนักโดยกระดกภาชนะเช่นกระด้งขึ้น ๆ ลง ๆ ค่อนข้างเร็ว เพื่อสะบัดแกลบ รำ หรือผงออกจากข้าวเป็นต้น. ว. เรียกกุ้งแห้งที่เอาเปลือกออกแล้วว่า กุ้งฝัด, กุ้งฟัด ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

tremblingly

เร่า

ADV

หล่อนกรีดร้องโหยหวนสะบัดตัวดิ้นเร่าๆ แต่มือแข็งเหมือนคีมเหล็กของน้องสาวกดไว้กับพื้นจนไปไหนไม่ได้

สั่นระรัว
 EN-TH Dictionary

ไหว ๆ

ว. อาการที่เคลื่อนไหวหรือพลิ้วไปมา เช่น ปลาแหวกว่ายกอบัวอยู่ไหว ๆ ลมพัดธงสะบัดอยู่ไหว ๆ, อาการที่เคลื่อนไหวอย่างเห็นไม่ชัด เช่น เห็นคนร้ายวิ่งหนีเข้าไปในพงหญ้าอยู่ไหว ๆ.
 พจนานุกรมไทย

1สั่นสะท้าน สั่นเทา 2สะบัด กระตุก 3 เทออกมาทั้งหมด 4 ปลุกเร้าให้ฮึกเหิม 5 มั่งมีศรีสุข ใหญ่โต

抖

[dǒu]
 คำศัพท์ไทย – จีน

เดิน

กราย,คลาไคล,จงกรม,จรลี,ชังฆวิหาร,ตบเท้า,ตุปัดตุเป๋,ถีบทาง,ถี่เท้า,ทอดน่อง,บทจร,บริกรม,ผเดิน,ยาตร,ยาตรา,ย่อง,ย่องกริบ,ย้อแย้,ระร่าย,สะบัดย่าง,สัญจาระ,สาวก้าว,อยน,อยน-,เดินเหิน,เตร่,เยื้องย่าง,โทกเทก,ไคลคลา
 คำไวพจน์

ดิ้น

ก. อาการที่สะบัดหรือฟาดตัวไปมาอย่างแรง เช่น ดิ้นให้หลุด นอนดิ้น ชักดิ้นชักงอ, สั่นไหวกระดุกกระดิก เช่น หางจิ้งจกขาดยังดิ้นได้, ไม่ตายตัว เช่น คำพูดดิ้นได้; โดยปริยายหมายความว่า แก้ข้อหา, ปลดเปลื้องข้อหา, ในคำว่า ดิ้นไม่หลุด.
 พจนานุกรมไทย

เล่นหาง

ว. เรียกลักษณะการเขียนหนังสือที่ตวัดปลายตัวอักษรให้ยาวออกเกินปรกติว่า เขียนเล่นหาง; เรียกลักษณะท่าเต้นของการเชิดสิงโตโดยม้วนตัวงับหางตัวเองว่า สิงโตเล่นหาง; อาการที่ว่าวปักเป้าติดลมสะบัดหางพลิ้วไปมา.
 พจนานุกรมไทย

ฟัด

ก. กัดเหวี่ยงหรือสะบัดไปมา เช่น ถูกหมาฟัด แมวฟัดหนู, เหวี่ยง เช่น ถูกรถฟัดเสียสะบักสะบอม; ต่อสู้ เช่น เด็กฟัดกัน; กระทบ เช่น ท้ายเรือฟัดกัน นมยานฟัดกัน; คล้องจองกัน, สัมผัสกัน, เช่น กลอนฟัดกัน. ว. เรียกกุ้งแห้งที่เอาเปลือกออกแล้ว ว่า กุ้งฟัด, กุ้งฝัด ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

สลัด

[สะหฺลัด] ก. ทำให้สิ่งใดสิ่งหนึ่งที่ติดอยู่ให้หลุดไปโดยวิธีสะบัด ซัด หรือกระพือ เป็นต้น เช่น สลัดรองเท้าให้หลุดจากเท้า เม่นสลัดขน เขาสลัดมีดสั้นไปที่คู่ต่อสู้ ไก่สลัดขนปีก, โดยปริยายหมายถึงอาการที่คล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น สลัดรัก.
 พจนานุกรมไทย

ลายฮ่อ

น. ลายเส้นเขียนเป็นไพรคิ้วไพรปาก บนหน้าโขน ประกอบด้วยเส้นสีแดง ดินแดงและสีทอง, เส้นฮ่อ ก็เรียก; ลายที่เขียนเป็นอย่างแถบผ้าสะบัดกลับไปมา ใช้เขียนเพื่อแบ่งภาพเป็นตอน ๆ ในงานจิตรกรรมฝาผนังหรือจิตรกรรมภาพพระบฏ.
 พจนานุกรมไทย

กระจับ

น. เครื่องสวมข้อตีนม้าสำหรับหัดให้เต้นสะบัดตีน ทำด้วยหวายหรือไม้ไผ่เหลาให้กลมขดรอบข้อตีนม้า ขัดเป็นเกลียวปล่อยชายทั้ง ๒ ข้างเสี้ยมแหลมยื่นออกจากวงราว ๒ นิ้ว เพื่อกันมิให้ตีนกระทบกันเอง.
 พจนานุกรมไทย