คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "สลด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 111 รายการ

เรื่องน่าสลด,น่าเศร้าใจ,น่าสงสาร,น่ารันทด,หดหู่,น่าสังเวช,น่าเวทนา

惨憺

さんたん

adj-t

เรื่องน่าสลด,น่าเศร้าใจ,น่าสงสาร,น่ารันทด,หดหู่,น่าสังเวช,น่าเวทนา

惨澹

さんたん

adj-t

เวทนา

[เวดทะ-] ก. สังเวชสลดใจ เช่น เรามักเวทนาผู้เคราะห์ร้าย เด็กคนนี้น่าเวทนา.

หน้าม่อย

ว. มีสีหน้าสลดแสดงว่าเสียใจ เช่น เธอทำหน้าม่อยเพราะรีดเสื้อตัวสวยไหม้.

รู้สึกปลงอนิจจัง,รู้สึกหดหู่ใจรู้สึกใจหาย, รู้สึกสลดใจ

感伤

[gǎn shāng ]

ม่อย

ก. เคลิ้มหลับไปชั่วครู่ เช่น ม่อยไปหน่อยหนึ่ง. ว. เรียกอาการที่มีสีหน้าสลดแสดงว่าเสียใจว่า หน้าม่อย.

สังเวช

สํเวชน

สํเวชน

ความกระตุ้นให้คิด, ความรู้สึกเตือนสำนึก; ความรู้สึกสลดใจที่ทำให้คิดได้ และนึกถึงสิ่งที่ดีงาม ไม่ประมาท เพียรทำความดี หากสลดใจ แล้วจิตหดหู่ ไม่ใช่ความสังเวช. (ไทย) สลดใจ ทำให้เกิดความสงสาร หรือหดหู่

กำลูน

(โบ) ว. น่ากรุณา, น่าเอ็นดู, น่าสงสาร, เช่น ครั้นเห็นยิ่งระทดกำลูนสลดชีวา. (ม. คำหลวง มัทรี). (ป. กลูน).

หน้าด้าน

ว. มีสีหน้าไม่สลดทั้งที่ควรจะอายแต่ก็ไม่อาย, โดยปริยายหมายความว่า ไม่มีความรู้สึกอายในสิ่งที่ควรอาย.

ห่อเหี่ยว

ว. มีความรู้สึกหดหู่, สลดใจ, เช่น หมู่นี้อ่านหนังสือพิมพ์มีแต่ข่าวร้าย ๆ ทำให้รู้สึกห่อเหี่ยว.

หน้าทน

ว. มีสีหน้าไม่สลดทั้งที่ควรจะอายแต่ก็ไม่อาย, โดยปริยายหมายความว่า ไม่มีความรู้สึกอายในสิ่งที่ควรอาย.

หน้าหนา

ว. มีสีหน้าไม่สลดทั้งที่ควรจะอายแต่ก็ไม่อาย, โดยปริยายหมายความว่า ไม่มีความรู้สึกอายในสิ่งที่ควรอาย.