ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
寸口
[cùn kǒu]
手心
[shǒu xīn]
搓
[cuō]
突破
[tū pò]
跋涉
[bá shè]
趼子
[jiǎn zǐ]
跖
[zhí]
น. โรคที่เกิดตามฝ่าเท้าทำให้หนังฝ่าเท้าแตกเป็นกลีบ ๆ.
ก. เกิดขึ้น, เป็นขึ้น, มีขึ้น. น. พื้น, ฝ่า (ใช้แก่มือหรือเท้า) เช่น ดาลได ว่า ฝ่ามือ ดาลเชิง ว่า ฝ่าเท้า. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์).
อุ้ง
N
ส่วนกลางของฝ่ามือ หรือฝ่าเท้า
ซ่อนไว้ในฝ่ามือ, ค่อยๆ แอบหยิบขึ้น
VT
ก. พากเพียร, ตั้งหน้าฝ่าความยากลำบาก.