ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ผัก*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 225 รายการ

ผักแว่น

น. (๑) (ถิ่น-ตราด) ต้นบัวบก. [ดู บัวบก (๑)]. (๒) ดู แว่น ๒ (๑).
 พจนานุกรมไทย

ผักสาบ

ดู อีนูน.
 พจนานุกรมไทย

ผักสามหาว

(ราชา) น. ผักตบชนิด Monochoria hastata Solms.
 พจนานุกรมไทย

ผักเสี้ยน

น. ชื่อไม้ล้มลุกหลายชนิดในสกุล Cleome วงศ์ Capparidaceae เช่น ผักเสี้ยนป่า (C. chelidonii L.) ดอกสีม่วง, ผักเสี้ยนขาว หรือ ผักส้มเสี้ยน (C. gynandra L.) ดอกสีขาว ยอดดองแล้วกินได้, และ ผักเสี้ยนผี (C. viscosa L.) ดอกสีเหลือง ใช้ทำยาได้.
 พจนานุกรมไทย

ผักหนอก

[-หฺนอก] (ถิ่น-พายัพ, อีสาน) น. ต้นบัวบก. [ดู บัวบก (๑)].
 พจนานุกรมไทย

ผักหนอง

[-หฺนอง] (ถิ่น-พายัพ) น. ผักกระเฉด. (ดู กระเฉด).
 พจนานุกรมไทย

ผักหนาม

น. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Lasia spinosa (L.) Thwaites ในวงศ์ Araceae ก้านใบ ก้านช่อดอก และต้นมีหนาม ใบอ่อนมีพิษ แต่ดองหรือต้มแล้วกินได้ เหง้าใช้ทำยาได้.
 พจนานุกรมไทย

ผักหวาน

น. (๑) ชื่อไม้พุ่มชนิด Sauropus androgynus (L.) Merr. ในวงศ์ Euphorbiaceae ยอดกินได้, ผักหวานบ้าน ก็เรียก. (๒) ชื่อไม้ต้นชนิด Melientha suavis Pierre ในวงศ์ Opiliaceae ยอดและดอกอ่อนกินได้, ผักหวานป่า ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

ผักหวานบ้าน

ดู ผักหวาน (๑).
 พจนานุกรมไทย

ผักหวานป่า

ดู ผักหวาน (๒).
 พจนานุกรมไทย

ผักโหม

ดู ขม ๒ (๑).
 พจนานุกรมไทย

ผักไห่

ดู มะระ.
 พจนานุกรมไทย