ตัวกรองผลการค้นหา
มาย
หมายถึงก. ตวง, นับ. (ป.).
รหิต
หมายถึงก. ปราศจาก, หายไป. (ป.).
วาปิตะ
หมายถึงก. หว่านแล้ว. (ป., ส.).
วิฆาต
หมายถึงก. พิฆาต. (ป., ส.).
วิจรณะ
หมายถึง[-จะระ-] ก. เที่ยวไป. (ป.).
วิลาป
หมายถึงก. พิลาป. (ป., ส.).
สุกข์
หมายถึงก. แห้ง, แล้ง. (ป.).
ประกฤษฎิ์
แปลว่าปราชญ์ ผู้ฉลาด
ปสันน,ปสันน-,ปสันนะ
หมายถึง[ปะสันนะ] (แบบ) ก. เลื่อมใส. (ป.).
ประ,ประ-,ประ-
หมายถึง[ปฺระ] ใช้เติมหน้าคำอื่นเพื่อให้คำหนักแน่นขึ้น เช่น ชิด เป็น ประชิด, ท้วง เป็น ประท้วง; คำที่แผลงมาจาก ผ เช่น ผทม เป็น ประทม แล้วแผลง ประ เป็น บรร เช่น ประทม เป็น บรรทม.
ปริ,ปริ-,ปริ-
หมายถึง[ปะริ-] เป็นอุปสรรคในภาษาบาลีและสันสกฤต, ใช้นำหน้าศัพท์อื่นแปลว่า รอบ เช่น ปริมณฑล.
บพิธ
หมายถึง[บอพิด] ก. แต่ง, สร้าง. (ป. ป + วิ + ธา).