ผลการค้นหา

ปาง* *ปาง *ปาง*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปาง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 118 รายการ

pinch the hair and pull

จิกหัว

V

ผู้ตรวจการแกเข้าไปจิกหัวตบแล้วกระหน่ำฟาดด้วยแซ่ซะจนตานั่นปางตาย

เอามือขยุ้มผมแล้วรั้งไป
 EN-TH Dictionary

ปัทมปาณี

น. ผู้มีดอกบัวในมือ คือ พระพรหม พระวิษณุ, ชื่อหนึ่งหรือปางหนึ่งของพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ พระหัตถ์ทรงดอกบัว.
 พจนานุกรมไทย

ไสยาสน์

[ไสยาด] ก. นอน, เรียกพระพุทธรูปในท่านอนว่า พระไสยาสน์ หรือ พระพุทธไสยาสน์, เรียกพระพุทธรูปปางนอนว่า พระปางไสยาสน์. น. ชื่อพระพุทธรูปปางหนึ่ง อยู่ในพระอิริยาบถนอนตะแคงข้างขวา หลับพระเนตร พระเศียรหนุนพระเขนย พระหัตถ์ซ้ายทอดทาบไปตามพระกายเบื้องซ้าย พระหัตถ์ขวาหงายวางอยู่ที่พื้นข้างพระเขนย พระบาททั้ง ๒ ตั้งซ้อนกัน. [ป. เสยฺย (นอน) + อาสน (นั่ง)].
 พจนานุกรมไทย

king of the forest

พนัสบดี

N

พระพุทธรูปศิลาแบบทวารวดีเป็นพระพุทธรูปปางประทับยืนเหนือตัวพระพนัสบดี
 EN-TH Dictionary

knot on the Buddha image's head

เม็ดพระศก

N

ปางมารวิชัยพระพักตร์เป็นรูปไข่อิ่มด้วยรอยยิ้มแห่งความเมตตาเม็ดพระศกขมวดปานกลางมีรัศมีเป็นเปลว

ปุ่มนูนของขมวดผมบนเศียรพระพุทธรูป
 EN-TH Dictionary

ดำนาน

(แบบ) น. เรื่องแสดงกิจการอันมีมาแล้วแต่ปางหลัง เช่น น้าวเอาดำนานพระมหาแพศยันดรธรรมเทศนา. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์). (ดู ตำนาน).
 พจนานุกรมไทย

ห้ามพระแก่นจันทน์

น. ชื่อพระพุทธรูปปางหนึ่ง อยู่ในพระอิริยาบถยืน พระหัตถ์ขวาห้อยลงข้างพระกาย พระหัตถ์ซ้ายแบตั้งขึ้นเสมอพระอุระ เป็นกิริยาห้าม.
 พจนานุกรมไทย

กำแพงเขย่ง

[-ขะเหฺย่ง] น. ชื่อพระพิมพ์ปางลีลา ยกพระบาทข้างหนึ่งคล้ายเขย่ง เพราะขุดพบที่จังหวัดกำแพงเพชรเป็นแห่งแรก จึงเรียกว่า พระกำแพงเขย่ง, ถ้ามีขนาดสูงประมาณ ๑ ศอก เรียกว่า พระกำแพงศอก.
 พจนานุกรมไทย

ตำนาน

น. เรื่องแสดงกิจการอันมีมาแล้วแต่ปางหลัง, เรื่องราวนมนานที่เล่ากันสืบ ๆ มา, เช่น ตำนานพุทธเจดีย์สยาม; เรียกพระปริตรบทหนึ่ง ๆ ว่า ตำนาน ในคำว่า เจ็ดตำนาน สิบสองตำนาน.
 พจนานุกรมไทย

stucco

ภาพปูนปั้น

N

ภาพปูนปั้นปางเสด็จจากดาวดึงส์ในซุ้มทิศใต้ของพระมณฑป วัดตระพังทองหลาง มีลักษณะเป็นภาพปูนปั้นแบบสุโขทัยที่งดงามมาก

ภาพเขียนที่เป็นลวดลายต่างๆ บนฝาผนังหรือกำแพงซึ่งทำมาจากปูน
 EN-TH Dictionary

กำบน

ก. กัมบน, หวั่นไหว, เช่น ปางน้นนไกรโกรมธาตุ เอาดอยราชเมรู แลนนทพนชูเปนเซรอด ก็เกอดพิการกำบน. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (มาจาก ป., ส. กมฺปน).
 พจนานุกรมไทย

เวรกรรม

[เวนกำ] น. การกระทำที่สนองผลร้ายซึ่งทำไว้แต่ปางก่อน; คำแสดงความรู้สึกเดือดร้อนเพราะกรรมหรือชะตากรรมของตนในอดีต เช่น ไม่รู้ว่าเวรกรรมอะไรต้องมาตกระกำลำบากเมื่อแก่, กรรมเวร หรือ เวร ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย