ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปัญ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 256 รายการ

ปัญจม,ปัญจม-

[ปันจะมะ-] (แบบ) ว. เบญจม, ที่ ๕. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ปัญจมี

ว. ที่ ๕.
 พจนานุกรมไทย

ปัญจมีดิถี

น. วัน ๕ คํ่า.
 พจนานุกรมไทย

ปัญจวัคคีย์

น. พวก ๕ คน เป็นคำเรียกพระสงฆ์ ๕ รูป มีพระอัญญาโกณฑัญญะเป็นต้น ที่ตามพระพุทธเจ้าออกบวช และได้เป็นพระอรหันต์ก่อนพวกอื่น. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ปัญจวีสติ

[-วีสะติ] (แบบ) ว. ยี่สิบห้า. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ปัญจสาขา

น. กิ่งทั้ง ๕ คือ หัว ๑ แขน ๒ ขา ๒ ของลูกที่อยู่ในท้อง. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ปัญญัติ

[ปันหฺยัด] (แบบ) ก. บัญญัติ. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ปัญญา

น. ความรอบรู้, ความรู้ทั่ว, ความฉลาดเกิดแต่เรียนและคิด, เช่น คนมีปัญญา หมดปัญญา. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ปัญญาแค่หางอึ่ง

(สำ) ว. มีความรู้น้อย, โง่.
 พจนานุกรมไทย

ปัญญาชน

น. คนที่มีความรู้หรือความฉลาดอันเกิดแต่การเรียนมามาก.
 พจนานุกรมไทย

ปัญญาวิมุติ

[-วิมุด] (แบบ) น. ความหลุดพ้นด้วยปัญญา เป็นโลกุตรธรรมประการหนึ่ง, คู่กับ เจโตวิมุติ. (ป. ปญฺาวิมุตฺติ).
 พจนานุกรมไทย

ปัญญาส,ปัญญาส-

[ปันยาสะ-] (แบบ) ว. ห้าสิบ. (ป.).
 พจนานุกรมไทย