ผลการค้นหา

ตะวัน* *ตะวัน *ตะวัน*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 101 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ตะวัน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

คล้อย

[คฺล้อย] ว. เพิ่งพ้นจากที่กำหนดไป เช่น เขาเพิ่งเดินคล้อยไปเมื่อสักครู่นี้. ก. บ่าย, ชาย, เรียกอาการที่ดวงตะวันเลยเที่ยงไปแล้วว่า ตะวันคล้อย, เรียกอาการที่ดวงจันทร์เลยเที่ยงคืนไปแล้วว่า เดือนคล้อย; หย่อนลง, ลดต่ำ, เรียกนมที่หย่อนลงเล็กน้อยว่า นมคล้อย.
 พจนานุกรมไทย

ยอแสง

ว. ปรากฏการณ์ที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า แต่ยังเห็นแสงตะวันจับขอบฟ้าเป็นสีแดงเข้ม, มักใช้ว่า ตะวันยอแสง.
 พจนานุกรมไทย

indistinctly

รำไร

ADV

ตะวันรอนสีหมากสุกลอยเรี่ยยอดไม้ ทอดเงารำไร

เห็นไม่ชัดในระยะไกล
 EN-TH Dictionary

fiddle

สีซอ

V

เขาจะเห็นตานั่งสูบยาเส้น พร้อมกับสีซอยามตะวันใกล้ลับยอดยาง

เล่นซอให้เกิดเสียงตามโน้ต
 EN-TH Dictionary

โด่ง

ว. อาการที่พุ่งขึ้นไป เช่น พลุขึ้นโด่ง ตะไลขึ้นโด่ง, สูง เช่น ตะวันโด่ง หัวโด่ง ท้ายโด่ง; เรียกจมูกที่เป็นสันเด่นออกมาว่า จมูกโด่ง.
 พจนานุกรมไทย

nap

งีบ

V

ทั้งครูและนักเรียนต่างก็งีบไปหลังอาหารกลางวัน มาตื่นเอาอีกทีก็เมื่อดวงตะวันจะลับขอบฟ้าไปแล้ว

หลับไปชั่วขณะหนึ่ง
 EN-TH Dictionary

รอน ๆ

ว. อ่อนแสง (ใช้แก่พระอาทิตย์เวลาใกล้คํ่า) เช่น แสงตะวันรอน ๆ, อาการที่ใกล้จะขาดหรือสิ้นสุดลง ในความว่า ใจจะขาดอยู่รอน ๆ.
 พจนานุกรมไทย

dignifiedly

ผงาด

ADV

ผู้เฒ่าฝันถึงวันที่ตัวเองยืนผงาดอยู่บนยอดภูสูงได้สำเร็จวันนั้นคงสง่างามยิ่งกว่าตะวัน
 EN-TH Dictionary

ชอน

ก. ไชคดเคี้ยวไปในดินหรือภายในสิ่งอื่นด้วยอาการเช่นนั้น เช่น รากไม้ชอนไปในดิน; พุ่งแยงออกมา (ใช้แก่แสงอย่างแสงแดดแสงไฟ) เช่น แสงตะวันชอนตา.
 พจนานุกรมไทย

สุนัขเสฉวนเห่าตะวัน มีคำเล่ากันว่า ในมณฑลเสฉวนมันมีหมอกปกคลุม สุนัขไม่ค่อยได้โอกาสมองเห็นดวงตะวัน จึงเห่าเมื่อได้มองเห็น อุปมาว่า ได้เห็นสิ่งที่แปลใหม่ซึ่งเป็นสิ่งธรรมดาสำหรับคนอื่นแล้วตื่นเต้นหรือทำท่าแปลกใจ

蜀犬吠日

[shǔ quǎn fèi rì]
 คำศัพท์ไทย – จีน

บ่าย

น. เวลาในระหว่างเที่ยงกับเย็น. ก. คล้อย เช่น ตะวันบ่าย; หัน, ก้าว; เลี่ยงไป เช่น เฒ่าก็ประดิษฐ์ประดับกายเป็นปะขาวดาบสเบือนบ่ายจำแลงเพศ. (ม. ร่ายยาว ชูชก).
 พจนานุกรมไทย

รูปเงา

(ศิลปะ) น. สิ่งที่เห็นแต่เพียงขอบนอก ส่วนพื้นภายในมืดทึบ เช่น เห็นรูปเงาของบ้านเรือน ๒ ฝั่งแม่น้ำเมื่อยามตะวันยอแสง, รูปที่เห็นย้อนแสง เช่น รูปเงาคนยืนขวางตะวัน.
 พจนานุกรมไทย