ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 181 รายการ

ขี้ไคล

หมายถึง(ปาก) น. เหงื่อที่ปนกับฝุ่นละอองติดกรังอยู่กับหนังกำพร้า, ไคล ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

เข้าไคล

หมายถึงก. ลักษณะมะม่วงที่แก่มีนวล มีเมล็ดแข็ง, โดยปริยายหมายความว่า จวนจะรู้ผล, ใกล้จะสำเร็จ.
 พจนานุกรมไทย

คงไคย

หมายถึงน. ชื่อช้างตระกูล ๑ ใน ๑๐ ตระกูล กายสีเหมือนสีนํ้าไหล, คังไคย ก็ว่า. (ดู กาฬาวก). (ป. คงฺเคยฺย; ส. คางฺเคย).
 พจนานุกรมไทย

คลั่งไคล้

หมายถึง[-ไคฺล้] ก. หลงใหลในบุคคลหรือสิ่งใดสิ่งหนึ่ง, หมกมุ่นอยู่กับงานหรือสิ่งใดสิ่งหนึ่ง, คลั่ง ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

คลาไคล

หมายถึงก. เดินไป, เคลื่อนไป, ไคลคลา ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

คังไคย

หมายถึงน. ชื่อช้างตระกูล ๑ ใน ๑๐ ตระกูล เรียกว่า คังไคยหัตถี กายสีเหมือนสีนํ้าไหล, คงไคย ก็ว่า. (ดู กาฬาวก). (ป. คงฺเคยฺย; ส. คางฺเคย).
 พจนานุกรมไทย

แค่นแคะ,แค่นไค้

หมายถึงก. เฟ้นหาความชั่วขึ้นมากล่าว, เซ้าซี้จะให้ได้สมประสงค์.
 พจนานุกรมไทย

แคะไค้

หมายถึงก. ซอกแซกหาเรื่องขึ้นมาว่า.
 พจนานุกรมไทย

ไค

หมายถึง(โบ) น. เหงื่อไคล.
 พจนานุกรมไทย

ไค้

หมายถึง(โบ) ก. ไง้, งัดขึ้น.
 พจนานุกรมไทย

ไคร้

หมายถึงน. ชื่อไม้ต้นขนาดเล็กหลายชนิดในสกุล Glochidion วงศ์ Euphorbiaceae เช่น ชนิด G. daltonii Kurz ผลอ่อนกินได้ รากใช้ทำยา.
 พจนานุกรมไทย

ไคร้เครือ

หมายถึง[ไคฺร้เคฺรือ] น. ชื่อไม้เถาใช้ทำยา. (พจน. ๒๔๙๓).
 พจนานุกรมไทย