ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*หอย*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 264 รายการ

คอหอยกับลูกกระเดือก

(สำ) ว. เข้ากันได้ดี แยกกันไม่ออก.
 พจนานุกรมไทย

คอหอยตีบ

ว. อาการที่รู้สึกตื้นตันใจพูดไม่ออก.
 พจนานุกรมไทย

คอหอยพอก

น. คอพอก.
 พจนานุกรมไทย

ช้อนหอย

น. ชื่อเรียกช้อนกระเบื้อง.
 พจนานุกรมไทย

ช้อนหอย

น. ชื่อนกหลายชนิดในวงศ์ Threskiornithidae ปากยาวโค้ง ปลายแหลม หากินในนํ้าตื้น กินปลา ปู และสัตว์นํ้าเล็ก ๆ ในประเทศไทยมี ๔ ชนิด คือ ช้อนหอยขาว หรือ กุลาขาว (Threskiornis melanocephalus) ช้อนหอยดำ หรือ กุลาดำ (Pseudibis davisoni) ช้อนหอยใหญ่ หรือ กุลาใหญ่ (P. gigantea) และ ช้อนหอยดำเหลือบ (Plegadis falci ellus), กุลา หรือ ค้อนหอย ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

ต่อยหอย

ว. ฉอด ๆ, ไม่รู้จักหยุด, (ใช้แก่กริยาพูด) เช่น พูดเป็นต่อยหอย.
 พจนานุกรมไทย

ตันคอหอย

(ปาก) ก. พูดไม่ออกด้วยความดีใจหรือเสียใจ.
 พจนานุกรมไทย

ตีนเท่าฝาหอย

(สำ) น. เด็กทารก.
 พจนานุกรมไทย

เทียนเกล็ดหอย

น. ชื่อเรียกเมล็ดแก่แห้งของไม้ล้มลุกชนิด Plantago ovata Forssk. ในวงศ์ Plantaginaceae.
 พจนานุกรมไทย

เบี้ยน้อยหอยน้อย

(สำ) ว. มีเงินน้อย, มีไม่มาก.
 พจนานุกรมไทย

ปากหอยปากปู

ว. ชอบนินทาเล็กนินทาน้อย; ไม่กล้าพูด, พูดไม่ขึ้นหรือพูดไม่มีใครสนใจฟัง (ใช้แก่ผู้น้อย).
 พจนานุกรมไทย

ฝาหอยโข่ง

น. ฝาเรือนเครื่องผูกแบบหนึ่ง มีโครงไม้ไผ่ยืนเป็นหลักซึ่งวางห่างกัน ๑ ฝ่ามือ ด้านในของโครงยืนจะมีไม้ไผ่ผ่าซีกหรือแผ่นไม้เล็ก ๆ ที่เรียกว่า ไม้เซ็น หรือลูกเซ็น วางตามขวาง ด้านหลังไม้เซ็นกรุใบจากอ่อนเป็นต้นแล้วขัดด้วยเข็มไม้ไผ่อีกชั้นหนึ่ง.
 พจนานุกรมไทย