ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. อาการที่ทำให้สิ่งซึ่งเป็นกลุ่มก้อนแตกหักหรือพังกระจัดกระจาย, ทำให้พัง เช่น ทำลายกำแพง, ทำให้ฉิบหาย เช่น ทำลายวงศ์ตระกูล, ทำให้หมดสิ้นไป เช่น ทำลายชื่อเสียง ทำลายหลักฐาน. (แผลงมาจากทลาย).
ก. แทรกซึมเข้าไปเพื่อทำลายอยู่ภายในทีละน้อย ๆ.
น. ลูกระเบิดซึ่งบรรจุดินระเบิดอย่างแรง มักมีขนาดใหญ่ มีอำนาจทำลายสูง.
การรื้อถอน, การรื้อทำลาย
การเซาะ, การปรักหักพัง, การทำลาย
การทดสอบแบบไม่ทำลาย
การทดสอบแบบทำลาย
รื้อออกเป็นชิ้นๆ ทำลาย
ซากปรักหักพัง, ปรักหักพัง, ทำลาย
処分期間
しょぶんきかん
n
取り毀す
とりこわす
v5s