ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ชญา*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 351 รายการ

ปรีชญา

[ปฺรีดยา] (แบบ) น. ปรีชา เช่น อันประกอบด้วยจักษุคือปรีชญา. (นันโท). (ส. ปริชฺา).
 พจนานุกรมไทย

ลงอาญา,ลงอาชญา

ก. ลงโทษหรือทำโทษด้วยวิธีต่าง ๆ ได้แก่ ประหารชีวิต จำคุก กักขัง ปรับ ริบทรัพย์สิน.
 พจนานุกรมไทย

อภิปรัชญา

[อะพิปฺรัดยา, อะพิปฺรัดชะยา] น. ปรัชญาสาขาหนึ่ง ว่าด้วยความแท้จริง ซึ่งเป็นเนื้อหาสำคัญของปรัชญา. (อ. metaphysics).
 พจนานุกรมไทย

อาชญา

[อาดยา, อาดชะยา] น. อำนาจ; โทษ (มักใช้สำหรับพระเจ้าแผ่นดินหรือเจ้านาย) เช่น พระราชอาชญา. (ส.; ป. อาณา); (กฎ; โบ; เลิก) คดีที่เกี่ยวกับโทษหลวง เรียกว่า คดีอาชญา หรือ ความอาชญา, คู่กับ ความแพ่ง ซึ่งไม่เกี่ยวด้วยโทษหลวง เช่นความมรดก; ศาลที่ชำระความเกี่ยวกับโทษหลวง เรียกว่า ศาลอาชญา คู่กับ ศาลแพ่ง ซึ่งชำระความแพ่ง; คำ อาชญา นี้ปัจจุบันนิยมใช้คำ อาญา เป็นพื้น.
 พจนานุกรมไทย

อาชญากร

[อาดยากอน, อาดชะยากอน] น. ผู้ก่ออาชญากรรม, ผู้กระทำความผิดที่เป็นคดีอาญา.
 พจนานุกรมไทย

อาชญากรรม

[อาดยากำ, อาดชะยากำ] น. การกระทำความผิดทางอาญา.
 พจนานุกรมไทย

อาชญากรสงคราม

[อาดยากอน-, อาดชะยากอน-] น. ผู้ก่ออาชญากรรมในการทำสงคราม.
 พจนานุกรมไทย

อาชญาบท

[อาดยาบด, อาดชะยาบด] น. ข้อกฎหมาย.
 พจนานุกรมไทย

อาชญาบัตร

[อาดยาบัด, อาดชะยาบัด] (กฎ) น. ใบอนุญาตซึ่งพนักงานเจ้าหน้าที่ออกให้แก่ผู้รับอนุญาตเพื่อใช้ประกอบการอาชีพบางอย่างตามเขตที่กำหนด.
 พจนานุกรมไทย

อาชญาศึก

[อาดยาสึก, อาดชะยาสึก] น. กฎหมายที่ใช้ในเวลาเกิดสงคราม.
 พจนานุกรมไทย

อาชญาสิทธิ์

[อาดยาสิด, อาดชะยาสิด] น. อำนาจเด็ดขาด คือ สิทธิที่แม่ทัพได้รับพระราชทานจากพระเจ้าแผ่นดินในเวลาไปสงครามเป็นต้น, อาญาสิทธิ์ ก็ว่า, โดยมีสิ่งสำคัญคือพระแสงดาบเป็นเครื่องหมาย ซึ่งเรียกว่า พระแสงอาชญาสิทธิ์ หรือ พระแสงอาญาสิทธิ์.
 พจนานุกรมไทย

ปวิชญาดา

นักปราชญ์ผู้รอบรู้

ปะ-วิด-ยา-ดา
 ชื่อมงคล