ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 195 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*งู*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

งูเห่า

น. ชื่อว่านชนิดหนึ่ง ต้นและหัวเหมือนขมิ้นอ้อย แต่เนื้อสีขาว กลิ่นฉุนเหมือนนํ้ามันดินอ่อน ๆ. (กบิลว่าน).
 พจนานุกรมไทย

จับงูข้างหาง

(สำ) ก. ทำสิ่งที่เสี่ยงต่ออันตราย.
 พจนานุกรมไทย

เฒ่าหัวงู

น. คนแก่หรือคนมีอายุมากที่มีเล่ห์เหลี่ยมหรือกลอุบายหลอกเด็กผู้หญิงในทางกามารมณ์, คนแก่เจ้าเล่ห์.
 พจนานุกรมไทย

ดีงู

น. สมอดีงู. (ดู สมอ ๒).
 พจนานุกรมไทย

ตีงูให้กากิน

(สำ) ก. ทำสิ่งใด ๆ ไว้แล้ว แต่ผลไปตกแก่ผู้อื่น, ทำสิ่งที่ตนควรจะได้รับประโยชน์ แต่กลับไม่ได้.
 พจนานุกรมไทย

ตีงูให้หลังหัก

(สำ) ก. กระทำการสิ่งใดแก่ศัตรูโดยไม่เด็ดขาดจริงจังย่อมจะได้รับผลร้ายในภายหลัง เช่น ประเวณีตีงูให้หลังหัก มันก็มักทำร้ายเมื่อภายหลัง. (อภัย).
 พจนานุกรมไทย

พันงู

น. หญ้าพันงู.
 พจนานุกรมไทย

รู้งู ๆ ปลา ๆ

(สำ) ก. รู้เล็ก ๆ น้อย ๆ, รู้ไม่จริง.
 พจนานุกรมไทย

ล้วงคอ,ล้วงคองูเห่า

(ปาก) ก. บังอาจลักขโมยหรือล่อลวงเอาทรัพย์สินเป็นต้นจากผู้ที่น่าเกรงขาม.
 พจนานุกรมไทย

ลิ้นงูเห่า

น. ชื่อไม้ล้มลุก ๒ ชนิดในวงศ์ Acanthaceae คือ ชนิด Blepharis maderaspatensis Heyne ดอกเล็ก สีขาวลายม่วง และชนิด Clinacanthus siamensis Brem. ดอกใหญ่เป็นหลอด สีแดงอมแสด.
 พจนานุกรมไทย

หญ้าพันงู

น. ชื่อไม้ล้มลุก ๒ ชนิดในวงศ์ Amaranthaceae ดอกมีกลีบรองแข็งคล้ายหนาม ใช้ทำยาได้ คือ หญ้าพันงูขาว (Achyranthes aspera L.) ลำต้นตั้ง ใบสีเขียว และ หญ้าพันงูแดง [Cyathula prostrata (L.) Blume] กิ่งทอดราบไปตามพื้นดิน ใบสีแดง ๆ.
 พจนานุกรมไทย

หมองู

น. ผู้มีความชำนาญในการจับงูเห่ามาเลี้ยงเพื่อนำไปแสดง.
 พจนานุกรมไทย