ค้นเจอ 267 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*กข."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กัณฐชะ

(ไว) น. อักษรในภาษาบาลีและสันสกฤตที่มีเสียงเกิดจากเพดานอ่อน ได้แก่ พยัญชนะวรรค ก คือ ก ข ค ฆ ง และอักษรที่มีเสียงเกิดจากเส้นเสียงในลำคอ ได้แก่ ห และ สระ อะ อา. (ป.; ส. กณฺวฺย).

สรร

[สัน] ก. เลือก, คัด, เช่น จัดสรร เลือกสรร. (ข. สรัล).

บรรทม

[บัน-] (ราชา) ก. นอน, ประทม หรือ ผทม ก็ว่า. (ข. ผทม).

อังคาส

[-คาด] ก. ถวายอาหารพระ, เลี้ยงพระ. (ข.).

เลบง

[ละเบง] (กลอน) ก. แต่ง, ประพันธ์. (ข. เลฺบง ว่า การเล่น).

ทำนูล

ก. บอก, กล่าว; ยกขึ้นเทินหัว. (แผลงมาจาก ทูล). (ข.).

กระเดียด

ก. เอาเข้าข้างสะเอว เช่น กระเดียดกระจาด. (ข. กณฺเฎียต).

ตระกอง

[ตฺระ-] ก. กอด, เกี่ยวพัน, กระกอง ก็ว่า. (ข. ตฺรกง).

เผด็จ

[ผะเด็ด] ก. ตัด, ขจัด, ขาด. (ข. ผฺฎาจ่).

สรม

[สฺรม] ก. ขอ, มักใช้ว่า สรวม. (ข. สูม). ว. พร้อม.

ทำงน

ก. ห่วงใย, ยุ่งใจ. น. ภาระ. (ข. ทํงน่ ว่า หนัก).

ผจาน

ก. เปิดเผยความชั่ว, ประจาน. (ข. ผฺจาล ว่า ทำให้เข็ดหลาบ).