ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ตะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 423 รายการ

กะระตะ

(กลอน) ก. ขับม้าให้วิ่ง เช่น กะระตะอาชาชิงชัย. (อิเหนา). (ช. gértak).
 พจนานุกรมไทย

ขัดแตะ

ก. เรียกเรือนที่มีฝาเอาไม้ไผ่ซีกสอดขัดกับลูกตั้งว่า เรือนฝาขัดแตะ.
 พจนานุกรมไทย

ชาต,ชาต-,ชาตะ

[ชาตะ-] ก. เกิด. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ฐิตะ

[ถิตะ] (แบบ) ก. ยืนอยู่, ตั้งอยู่แล้ว. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ตะ

ก. ทา, ฉาบ, แตะ, กะไหล่ เช่น ตะทอง ว่า กะไหล่ทอง, ตะทองลาย ว่า กะไหล่ทองเป็นดวง ๆ, หรือ ตะถม เป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

ตีแตะ

ก. ขัดแตะโดยเอาไม้ไผ่ผ่าให้เป็นซีก ๆ แล้วขัดและตีให้แน่น ในการทำรั้วบ้านและฝาเรือน.
 พจนานุกรมไทย

เตะ

ก. วัดหรือเหวี่ยงไปด้วยเท้า.
 พจนานุกรมไทย

เตาะแตะ

ว. อาการที่เด็กเริ่มสอนเดิน เรียกว่า เดินเตาะแตะ, กระเตาะกระแตะ หรือ เตาะ ๆ แตะ ๆ ก็ว่า; เรียกการเล่นการพนันหรือทำการค้าอย่างมีทุนน้อยแล้วต่อทุนให้มากว่า เล่นเตาะแตะ ค้าขายเตาะแตะ.
 พจนานุกรมไทย

แตะ

น. เรียกรั้วหรือฝาเรือนที่ใช้ไม้รวกหรือไม้ไผ่ผ่าซีกขัดกันว่า รั้วขัดแตะ ฝาขัดแตะ. ว. เรียกเกือกหรือรองเท้าไม่หุ้มส้นชนิดหนึ่งว่า เกือกแตะ รองเท้าแตะ. ก. ถูกต้องแต่เบา ๆ หรือเพียงนิดหน่อย.
 พจนานุกรมไทย

ทุคตะ

[ทุกคะตะ] ว. ยากจน, เข็ญใจ. (ป. ทุคฺคต ว่า ถึงความยากแค้น).
 พจนานุกรมไทย

ธุต,ธุตตะ

[ทุด, ทุด-] (แบบ) น. นักเลง. (ป. ธุตฺต).
 พจนานุกรมไทย

นักตะ

(แบบ) น. กลางคืน. (ส.).
 พจนานุกรมไทย