ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*พง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 234 รายการ

ปากลำโพง

ว. ชอบโพนทะนาหรือเปิดเผยเรื่องราวต่าง ๆ ที่ตนรู้มา.
 พจนานุกรมไทย

ผีโพง

น. ผีชนิดหนึ่งกล่าวกันว่าชอบกินของสดคาว.
 พจนานุกรมไทย

พง

น. ดงหญ้าหรือดงไม้ที่เป็นหมู่ ๆ หรือที่รก ๆ เช่น ป่าดงพงพี รกเป็นพง.
 พจนานุกรมไทย

พง

ดู แขม ๑ และ เลา ๑.
 พจนานุกรมไทย

แพง

ว. มีราคาสูง, ตรงข้ามกับ ถูก.
 พจนานุกรมไทย

แพง

(ถิ่น-อีสาน, พายัพ) ก. สงวน, หวง, เป็นที่รัก. ว. เป็นที่รัก.
 พจนานุกรมไทย

โพง

ก. ตัก, วิด, เช่น โพงน้ำ. น. ชงโลง; ภาชนะสำหรับตักนํ้าในบ่อลึก ๆ, ถ้ามีคันถ่วงเพื่อให้เบาแรงเวลาตักขึ้น คันนั้นเรียกว่า คันโพง; ผีชนิดหนึ่งกล่าวกันว่าชอบกินของสดคาว; เรียกแมวตัวผู้ขนาดใหญ่.
 พจนานุกรมไทย

ลำแพง

น. หอก. (ข. ลํแพง).
 พจนานุกรมไทย

ลำโพง

น. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Datura metel L. ในวงศ์ Solanaceae ผลมีหนาม เมล็ดกินเมา, พันธุ์ดอกซ้อนเรียก ลำโพงกาสลัก (D. metel L. var. fastuosa Safford); เรียกสิ่งซึ่งมีรูปคล้ายดอกลำโพง เช่นเครื่องช่วยขยายเสียงที่มีลักษณะปากบานเหมือนดอกลำโพง.
 พจนานุกรมไทย

ลำโพง

น. กลอุปกรณ์ไฟฟ้าที่ใช้ขยายเสียง.
 พจนานุกรมไทย

สมพง

น. ชื่อไม้ต้นขนาดใหญ่ชนิด Tetrameles nudiflora R. Br. ในวงศ์ Datiscaceae ชอบขึ้นริมนํ้า โคนต้นเป็นพอนแผ่กว้าง เปลือกสีเทาหรือเทาแกมน้ำตาลเลื่อมเป็นมัน ใบมน ทิ้งใบหมดต้นในฤดูร้อน เนื้อไม้อ่อนเบา ใช้ทำก้านไม้ขีดไฟ เรือขุด และฝ้าเพดานได้, กะพง ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

หักร้างถางพง

ก. ฟันป่าพงลงให้เตียน.
 พจนานุกรมไทย