ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
เหล็กตีดัด (ความหมายอย่างเดียวกับ wrought iron)
เหล็กกล้าที่ทำจากเหล็กหล่อ โดยวิธีถลุงซึ่งคิดขึ้นโดยชาวอังกฤษชื่อ Henry Bessemer
(ไฟฟ้า) เหล็กกล้าซึ่งนำมาทำเป็นแม่เหล็กถาวร ซึ่งจำเป็นต้องมีเชื้อแม่เหล็กเหลืออยู่ แม้ว่ากำลังของแม่เหล็กจะหมดไป เหล็กชนิดนี้จำเป็นจะต้องมีส่วนประกอบของแร่ทังสะเต็น จำนวนสูงถึง 10 เปอรเซ็นต์ หรือโคบอลท์ถึง 35 เปอรเซ็นต์ จึงจะได้คุณสมบัติดังกล่าว
เหล็กผสมซิลลิคอนใช้ในการทำแม่เหล็ก
เหล็กเสริมคอนกรีต, เหล็กที่ใช้ประกอบเพิ่มความแข็งแรงให้แก่คอนกรีต
เกรียงเหล็กฉาบปูน
(โลหะ) เป็นชื่อใช้เรียกโลหะผสมทั้งหมดที่มีส่วนประกอบของเหล็ก, คารบอนและธาตุแท้อย่างอื่นใดก็ตามอีกอย่างหนึ่ง
เหล็กแม่พิมพ์ตอกโลหะให้ร้อน
เหล็กผสมโลหะทองแดงเป็นเหล็กเหนียวมีธาตุคาร์บอนอยู่เป็นส่วนน้อย และมีส่วนประกอบของโลหะทองแดงประมาณ 0.25 เปอร์เซนต์ใช้เป็นเหล็กประกอบในการก่อสร้างที่ต้องการใช้เหล็กที่มีคุณภาพต่อต้านสนิม
เหล็กรูปพรรณ
(english) High-carbon steel produced by carburizing wrought iron. The bar, originally smooth, is covered with small blisters when removed from the cementation (carburizing) furnace.
บันทัดเหล็ก เป็นบันทัดเหล็กใช้วัดความยาวธรรมดา บางชนิดพับได้ มีขนาดความยาวต่าง ๆ กัน บอกระยะแบ่งเป็นนิ้วกับเศษส่วนของนิ้ว