ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ป+ชร
ปฺร+ชฺวร
เจ็บป่วย
ปภสฺสร
ปฺรภาสฺวร
รัศมีที่แล่นออกไป (สีเลื่อมพราย)
[-ระ-] น. เทวดา. ว. ทิพย์. (ป., ส.).
[ปฺระ] ใช้เติมหน้าคำอื่นเพื่อให้คำหนักแน่นขึ้น เช่น ชิด เป็น ประชิด, ท้วง เป็น ประท้วง; คำที่แผลงมาจาก ผ เช่น ผทม เป็น ประทม แล้วแผลง ประ เป็น บรร เช่น ประทม เป็น บรรทม.
[อะจิระ-] ว. ไม่นาน. (ป., ส.).
น. อก. (ป.; ส. อุรสฺ).
[-ระ-] น. หัว, ยอด, ที่สุด. (ป.; ส. ศิรา).
[อักขะหฺระ-] น. ตัวหนังสือ. (ป.; ส. อกฺษร).
ประถมศึกษา
ประกาศนียบัตรประโยคครูมูล
เปรียญ