ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ท้าว
N
พระราชนิพนธ์เรื่องท้าวแสนปมเป็นวรรณกรรมที่สำคัญของชาติ
結び
むすび
n
น. รากไม้ที่ขึ้นเป็นปีก เป็นพู หรือเป็นปมที่โคนต้น ซึ่งแผ่ขยายออกไปรอบ ๆ เพื่อพยุงลำต้น, พอน ก็เรียก.
(สิ่งทอ) ปมด้ายขมวดเล็ก ๆ บนเนื้อผ้าฝ้าย เกิดากเนื้อฝ้ายหรือการปั่นฝ้ายไม่ดีพอ
(การทอผ้า) การตกแต่งพื้นผิวหน้า เช่นตัดปมด้าย, เสี้ยนในเนื้อผ้าและสิ่งอื่น ๆ ที่ติดมาจากการทอ
症结
[zhēng jié]
[-มูนชาด] (สำ) น. ตระกูลผู้ดี เช่น หญิงมีตระกูลมูลชาติ ถ้าแม้ขาดขันหมากก็ขายหน้า. (ท้าวแสนปม), สกุลรุนชาติ ก็ว่า.
พอน
พืชในป่าพรุมีการพัฒนาระบบรากแตกต่างไปจากระบบรากของพืชในป่าประเภทอื่นๆ เช่น พัฒนาเป็นพอน รากค้ำยัน และรากหายใจ เป็นต้น
รากหรือโคนต้นไม้ที่ขึ้นเป็นปีก เป็นสัน เป็นพู หรือเป็นปมที่โคนต้น ซึ่งแผ่ขยายออกไปรอบๆ เพื่อพยุงลำต้น
[ขะหฺมวด] ก. บิดม้วนแล้วขอดให้เป็นปม, โดยปริยายหมายความว่า ย่นย่อข้อความทิ้งท้ายไว้ให้คิด. น. ลักษณนามเรียกของที่ขมวดอย่างนั้น เช่น หัวหอม ๔ ขมวด.
ก. นอนหงายเหยียดตรง แล้วใช้ผ้าที่ขมวดปมหัวท้ายคลุมศีรษะด้านหนึ่ง อีกด้านหนึ่งใช้ปลายเท้ายันผ้าให้ตึงเพื่อกันยุงเป็นต้น.
น. รากไม้ที่ขึ้นเป็นปีก เป็นพู หรือเป็นปมที่โคนต้น ซึ่งแผ่ขยายออกไปรอบ ๆ เพื่อพยุงลำต้น เช่น พอนตะเคียน พอนมะค่า, พูพอน ก็เรียก.
กร่อน
V
ลานหินกว้างริมผาที่มีลักษณะเป็นปุ่มปมไล่เรียงอยู่เต็มพื้นที่เป็นผลจากการกร่อนทางเคมีและฟิสิกส์
ค่อยๆ สึกหรอไปทีละน้อย