ตัวกรองผลการค้นหา
ประชวร
คำบาลีป+ชร
คำสันสกฤตปฺร+ชฺวร
ประภัสสร
คำบาลีปภสฺสร
คำสันสกฤตปฺรภาสฺวร
สุร
หมายถึง[-ระ-] น. เทวดา. ว. ทิพย์. (ป., ส.).
สุร-
ประ,ประ-,ประ-
หมายถึง[ปฺระ] ใช้เติมหน้าคำอื่นเพื่อให้คำหนักแน่นขึ้น เช่น ชิด เป็น ประชิด, ท้วง เป็น ประท้วง; คำที่แผลงมาจาก ผ เช่น ผทม เป็น ประทม แล้วแผลง ประ เป็น บรร เช่น ประทม เป็น บรรทม.
อจิร,อจิร-,อจิระ
หมายถึง[อะจิระ-] ว. ไม่นาน. (ป., ส.).
อุร,อุร-,อุระ,อุรา,อุรา
หมายถึงน. อก. (ป.; ส. อุรสฺ).
สิร,สิร-,สิระ
หมายถึง[-ระ-] น. หัว, ยอด, ที่สุด. (ป.; ส. ศิรา).
อักขร,อักขร-,อักขระ
หมายถึง[อักขะหฺระ-] น. ตัวหนังสือ. (ป.; ส. อกฺษร).
ป.
ย่อมาจากประถมศึกษา
ย่อมาจากประกาศนียบัตรประโยคครูมูล
ย่อมาจากเปรียญ