ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
พระจันทร์เต็มดวง
เพ็น-แข-ไข-ส่อง
เดือนเพ็ญ, พระจันทร์เต็มดวง
N
[พักตฺระ-] (ราชา) น. หน้า, ใช้ว่า พระพักตร์. (ส. วกฺตฺร).
ผิวหน้า
ร่างกาย
เดือนยี่, เดือนที่มีพระจันทร์เพ็ญสวย
บุด-สะ-ยะ-มาด
ก. หัน, ผัน หรือ หิน ก็ว่า; แปรพระพักตร์ (ใช้แก่พระพุทธรูป).
ก. ทำสีหน้าโกรธไม่พอใจ เช่น นางนั่งก้มพักตร์แล้วชักหน้า. (อิเหนา), ชักสีหน้า ก็ว่า.
เลี้ยงโต๊ะ
V
เพ็ญโฉมเชิญเพื่อนมาเลี้ยงโต๊ะ เพื่อเป็นการฉลองที่ได้หลานคนแรก
เลี้ยงแขกอย่างกินโต๊ะ, เลี้ยงแขกอย่างนั่งโต๊ะรับประทานอาหาร
[-เหฺลียด] (กลอน) แผลงมาจาก เกลียด เช่น ไยเยาวเคียดและกระเลียด ฤเหลือบพระพักตร์ผิน. (สรรพสิทธิ์).
น. เดือนอันมีพระจันทร์เพ็ญเสวยนักษัตรบุษยะ คือ เดือนยี่ ตกในราวมกราคม. (ส.).
[เชดถะ-] น. เดือนอันมีพระจันทร์เพ็ญเสวยฤกษ์เชษฐา เรียกว่า เชษฐมาส คือ เดือน ๗ ตามจันทรคติ ตกในราวเดือนมิถุนายน, ถ้าพระจันทร์เพ็ญเกี่ยวมาทางดาวฤกษ์มูลา เรียกว่า เชษฐมูลมาส. (ป. เชฏฺ; ส. เชฺยษฺ, ไชฺยษ).
十五夜
じゅうごや
n