ค้นเจอ 111 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เพ็ญพักตร์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เพ็ญแขไขส่อง

พระจันทร์เต็มดวง

เพ็น-แข-ไข-ส่อง

full moon

เดือนเพ็ญ, พระจันทร์เต็มดวง

N

พักตร,พักตร-,พักตร์

[พักตฺระ-] (ราชา) น. หน้า, ใช้ว่า พระพักตร์. (ส. วกฺตฺร).

ผิวพระพักตร์, พระราศี

ผิวหน้า

ร่างกาย

บุษยมาส

เดือนยี่, เดือนที่มีพระจันทร์เพ็ญสวย

บุด-สะ-ยะ-มาด

ผิน

ก. หัน, ผัน หรือ หิน ก็ว่า; แปรพระพักตร์ (ใช้แก่พระพุทธรูป).

ชักหน้า

ก. ทำสีหน้าโกรธไม่พอใจ เช่น นางนั่งก้มพักตร์แล้วชักหน้า. (อิเหนา), ชักสีหน้า ก็ว่า.

banquet

เลี้ยงโต๊ะ

V

เพ็ญโฉมเชิญเพื่อนมาเลี้ยงโต๊ะ เพื่อเป็นการฉลองที่ได้หลานคนแรก

เลี้ยงแขกอย่างกินโต๊ะ, เลี้ยงแขกอย่างนั่งโต๊ะรับประทานอาหาร

กระเลียด

[-เหฺลียด] (กลอน) แผลงมาจาก เกลียด เช่น ไยเยาวเคียดและกระเลียด ฤเหลือบพระพักตร์ผิน. (สรรพสิทธิ์).

บุษยมาส

น. เดือนอันมีพระจันทร์เพ็ญเสวยนักษัตรบุษยะ คือ เดือนยี่ ตกในราวมกราคม. (ส.).

เชษฐ,เชษฐ-,เชษฐ-

[เชดถะ-] น. เดือนอันมีพระจันทร์เพ็ญเสวยฤกษ์เชษฐา เรียกว่า เชษฐมาส คือ เดือน ๗ ตามจันทรคติ ตกในราวเดือนมิถุนายน, ถ้าพระจันทร์เพ็ญเกี่ยวมาทางดาวฤกษ์มูลา เรียกว่า เชษฐมูลมาส. (ป. เชฏฺ; ส. เชฺยษฺ, ไชฺยษ).

คืนเดือนเพ็ญ,คืนวันขึ้น 15 ค่ำ,คืนพระจันทร์เต็มดวง

十五夜

じゅうごや

n