ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[อุปะปาติกะ, อุบปะปาติกะ] น. ผู้เกิดผุดขึ้นโดยไม่ต้องอาศัยพ่อแม่ อาศัยอดีตกรรม ได้แก่เทวดา พรหม สัตว์นรก เปรต อสุรกาย, โอปปาติกะ ก็เรียก. (ป. อุปปาติก, โอปปาติก).
需要
じゅよう
n
特需
とくじゅ
需
じゅ
อุ-ปะ-กาด
อุบ-ปะ-กาด
อุ-ปะ-ปา-ติ-กะ
อุบ-ปะ-ปา-ติ-กะ
比喻
[bǐ yù]
ผู้หญิงใจง่ายที่ผู้ชายสามารถเกี้ยวพาราสีเอามาเชยชมได้ง่าย ๆ ทำให้ไม่มีความสำคัญ
水辺
すいへん
湖畔
こはん