ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 220 รายการ

หูช้าง

หมายถึงน. แผ่นกระดานที่ทำเป็นรูปฉากหรือพัดด้ามจิ้วสำหรับติดกับมุมสิ่งของ, ชื่อฉากซึ่งเป็นเครื่องมือวัดมุมของช่างไม้; แผ่นกระจกหรือพลาสติกที่รถยนต์เป็นรูปคล้ายหูช้าง สำหรับเปิดรับลมหรือระบายลม; ชื่อขนมชนิดหนึ่งปรุงด้วยแป้งกับนํ้าตาลทำเป็นแผ่น ๆ.
 พจนานุกรมไทย

หูช้าง

หมายถึงน. ชื่อปลาทะเลในสกุล Platax วงศ์ Platacidae ลำตัวกว้างแบนข้างมาก รูปร่างคล้ายรูปไพ่โพดำ มีแถบสีดำพาดขวางลำตัว เช่น ชนิด P. orbicularis หูช้างครีบยาว (P. teira).
 พจนานุกรมไทย

หูด

หมายถึงน. โรคผิวหนังชนิดหนึ่งขึ้นเป็นไตแข็ง.
 พจนานุกรมไทย

หูด

หมายถึงดู ชันโรง.
 พจนานุกรมไทย

หูดับ

หมายถึงว. อาการของหูที่อื้อไปพักหนึ่งเนื่องจากได้ยินเสียงดังมาก.
 พจนานุกรมไทย

หูดับตับไหม้

หมายถึงว. ลักษณะเสียงที่ดังมากจนกลบเสียงอื่น.
 พจนานุกรมไทย

หูตัน

หมายถึงว. อาการที่หูฟังไม่ได้ยินเพราะมีขี้หูเต็มช่องหู, โดยปริยายหมายความว่าไม่ได้ยิน เช่น เรียกเท่าไรก็ไม่ได้ยิน หูตันหรืออย่างไร.
 พจนานุกรมไทย

หูตาสว่าง

หมายถึงว. รู้เหตุการณ์ดีขึ้น, รู้ความจริงมากขึ้น.
 พจนานุกรมไทย

หูติ

หมายถึงน. การเรียก. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

หูตึง

หมายถึงว. ฟังอะไรไม่ใคร่ได้ยิน.
 พจนานุกรมไทย

หูตูบ

หมายถึงน. ใบหูตกห้อยลงมา (ใช้แก่หมา); โดยปริยายหมายถึงทำงานอย่างหนักหรือถูกใช้งานอย่างหนัก เช่น ถูกใช้จนหูตูบ วิ่งจนหูตูบ.
 พจนานุกรมไทย

หูแตก

หมายถึงน. แก้วหูแตก, เยื่อในหูสำหรับรับเสียงฉีกขาด, โดยปริยายหมายความว่า มีเสียงดังมาก แต่ก็ไม่ได้ยินราวกับแก้วหูฉีกขาด เช่น หูแตกหรืออย่างไร ตะโกนเรียกเท่าไร ๆ จึงไม่ได้ยิน.
 พจนานุกรมไทย